مشاهده یک تغییر سیستماتیک ساعت جدید


دوقطبی های اتمی روی یک شبکه با هم تعامل می کنند تا یک تغییر فرکانس قابل مشاهده از نظر فضایی متفاوت ایجاد کنند (نشان داده شده از آبی به قرمز). اعتبار: استفن باروز/Ye Group
در مطالعه جدیدی که در علوم پایه امروز، JILA و NIST (موسسه ملی استانداردها و فناوری) Jun Ye و تیم تحقیقاتی او گام مهمی در درک تعاملات پیچیده و جمعی اتم نور در ساعتهای اتمی، دقیقترین ساعتهای جهان، برداشتند.
محققان با استفاده از یک شبکه مکعبی، تغییرات انرژی ویژه در آرایه اتم های استرانسیوم-87 را به دلیل برهمکنش های دوقطبی-دوقطبی اندازه گیری کردند. در چگالیهای اتمی بالا، این جابهجاییهای فرکانس در سطح مگاهرتز – که به عنوان جابهجایی بره مشارکتی شناخته میشوند – بهصورت طیفسنجی بررسی شدند. این جابهجاییها به صورت مکانی بررسی و با مقادیر محاسبهشده با استفاده از تکنیکهای طیفسنجی تصویربرداری توسعهیافته در این آزمایش مقایسه شدند.
این جابجاییهای همکاری بره، که به این دلیل نامگذاری شدهاند که حضور بسیاری از اتمهای یکسان در یک فضای کاملاً محدود، ساختار حالت الکترومغناطیسی اطراف آنها را تغییر میدهد، عامل مهمی است زیرا تعداد اتمها در ساعتها همچنان در حال رشد است.
ویلیام میلنر، دانشجوی فارغ التحصیل JILA، نویسنده دوم مقاله توضیح می دهد: “اگر بتوانید این تعاملات با چگالی بالا را در این شبکه درک و کنترل کنید، همیشه می توانید شبکه را بزرگتر و بزرگتر کنید.” “این یک فناوری ذاتا مقیاس پذیر است که برای بهبود عملکرد ساعت مهم است.”
زمان در مکعب
ساعتهای اتمی، که مدتها اوج دقت در نظر گرفته میشدند، با اندازهگیری فرکانس نور جذب یا ساطع شده توسط اتمها کار میکنند. هر تیک این ساعتها توسط نوسانات برهم نهی کوانتومی الکترونها در این اتمها تحریک میشود که توسط انرژی مربوطه از یک لیزر کاوشگر تحریک میشود. لیزر اتم ها را به حالت کوانتومی تحریک می کند که به عنوان حالت ساعت شناخته می شود.
در حالی که ساعتهای شبکه نوری سنتیتر از یک شبکه نوری یک بعدی استفاده میکنند، که حرکات اتمها را فقط در یک جهت بسیار محدود سرکوب میکند، ساعت کوانتومی گاز استرانسیوم که در این مطالعه استفاده میشود، اتمها را در همه جهات با قرار دادن آنها در یک آرایش مکعبی محدود میکند. اگرچه استفاده از شبکه سه بعدی یک هندسه ساعت جذاب است، اما همچنین مستلزم تهیه یک گاز کوانتومی فوق سرد از اتم ها و بارگذاری دقیق آنها در شبکه است.
میلنر توضیح میدهد: «پیچیدهتر است، اما مزایای منحصربهفردی دارد، زیرا این سیستم ویژگیهای کوانتومی بیشتری دارد.
در فیزیک کوانتومی، آرایش فضایی ذرات تأثیر مهمی بر رفتار آنها دارد. با یکنواختی و تعادل خود، شبکه مکعبی یک را ایجاد کرد محیط کنترل شده که در آن فعل و انفعالات اتمی با دقت بی سابقه ای مشاهده و دستکاری می شوند.
نگاهی به برهمکنش های دوقطبی-دوقطبی
با استفاده از شبکه مکعبی، راس هاتسون (فارغ التحصیل اخیر دکترای JILA)، میلنر و سایر محققان در آزمایشگاه Ye توانستند برهمکنش های دوقطبی-دوقطبی بین اتم های استرانسیم را تسهیل و اندازه گیری کنند. این جابهجاییها، معمولاً به اندازهای کوچک که نادیده گرفته میشوند، از تداخل جمعی بین اتمها ناشی میشوند که وقتی در برهمنهی دو حالت ساعت آماده میشوند، بهصورت دوقطبی رفتار میکنند.
از آنجایی که آرایش فضایی اتم ها در شبکه مکعبی بر جفت شدن دوقطبی تأثیر می گذارد، محققان می توانند با دستکاری زاویه لیزر ساعت نسبت به شبکه، برهمکنش های دوقطبی را تقویت یا کاهش دهند. محققان با کار در یک زاویه خاص – زاویه براگ – انتظار تداخل سازنده قوی را داشتند و یک تغییر فرکانس به نسبت بزرگتر را مشاهده کردند.
بررسی شیفت بره تعاونی
با برهمکنشهای دوقطبی-دوقطبی قویتر که در داخل شبکه رخ میدهد، محققان دریافتند که این برهمکنشها باعث ایجاد تغییرات انرژی محلی در سراسر سیستم ساعت میشوند.
این تغییرات انرژی یا تغییرات مشارکتی Lamb اثرات بسیار کوچکی هستند که معمولاً تشخیص آنها دشوار است. هنگامی که بسیاری از اتمها با هم گروهبندی میشوند، مثلاً در یک شبکه مکعبی ساعت، این جابجاییها به یک امر جمعی تبدیل میشوند و با دقت اندازهگیری جدید ساعت آشکار میشوند. در صورت عدم بررسی، می توانند بر دقت آن تأثیر بگذارند ساعت های اتمی.
“اینها [shifts were] در ابتدا در سال 2004 به عنوان یک چیز آینده نگرانه پیشنهاد شد [for clock accuracy]میلنر اضافه می کند. اکنون آنها ناگهان مرتبط تر می شوند [as you add more atoms to the lattice]”
از آنجایی که گویی اندازهگیری این جابهجاییها به اندازه کافی جالب نبود، جالبتر از آن، محققان مشاهده کردند که جابجاییهای Lamb مشارکتی در سراسر شبکه یکنواخت نبودند، اما بسته به مکان خاص هر اتم متفاوت بودند.
این تغییر موضعی برای اندازهگیری ساعت مهم است: به این معنی است که فرکانس نوسان اتمها، و بنابراین «تیک تاک» ساعت، میتواند از یک بخش شبکه به قسمت دیگر کمی متفاوت باشد. چنین وابستگی فضایی شیفتهای شرکتی بره یک تغییر سیستماتیک مهم برای درک است زیرا محققان به دنبال بهبود دقت زمانبندی هستند.
میلنر میگوید: «با اندازهگیری این جابهجاییها و دیدن آنها با مقادیر پیشبینیشده ما، میتوانیم ساعت را برای دقیقتر بودن کالیبره کنیم».
از اندازهگیریهای خود، تیم دریافتند که یک رابطه نزدیک بین جابجایی Lamb و جهت انتشار لیزر کاوشگر ساعت در شبکه وجود دارد. این رابطه به آنها اجازه داد تا زاویه خاصی را بیابند که در آن “تقاطع صفر” رخ می دهد و علامت تغییر فرکانس از مثبت به منفی می رود.
“این خاص است حالت کوانتومی لینگ فنگ یان، دانشجوی JILA توضیح میدهد که تغییر بره جمعی صفر را تجربه میکند (برهم نهی برابر حالت پایه و حالت برانگیخته). – تنظیم ساعت به گونه ای که در برابر این تغییرات انرژی انعطاف پذیرتر باشد.
کاوش در فیزیک دیگر
فراتر از کنترل و به حداقل رساندن این برهمکنش های دوقطبی-دوقطبی در یک qu توریمحققان JILA امیدوارند از این فعل و انفعالات برای مطالعه فیزیک بدن های متعدد در سیستم ساعت خود استفاده کنند.
میلنر توضیح میدهد: «فیزیک واقعاً جالبی در جریان است، زیرا شما این دوقطبیهای متقابل را دارید، بنابراین افرادی مانند راس هاتسون ایدههایی در مورد استفاده بالقوه از این برهمکنشهای دوقطبی-دوقطبی برای فشرده کردن اسپین دارند. [a type of quantum entanglement] برای ساختن ساعتهای بهتر.”
اطلاعات بیشتر:
راس بی. هاتسون و همکاران، مشاهده تغییرات بره تعاونی میلی هرتز در یک ساعت اتمی نوری، علوم پایه (2024). DOI: 10.1126/science.adh4477
نقل قول: تعاملات دوقطبی-دوقطبی: مشاهده یک تغییر سیستماتیک جدید ساعت (2024، 27 ژانویه) در 27 ژانویه 2024، از https://phys.org/news/2024-01-dipole-interactions-clock- systematic-shift بازیابی شده است. html
این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هرگونه معامله منصفانه برای اهداف مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوا فقط برای مقاصد اطلاعاتی ارائه شده است.
