مقالات

مطالعه سن قدیمی ترین ردپای فسیلی انسان در آمریکای شمالی را تایید می کند


نیوزویز – تحقیقات جدید مجدداً تأیید می‌کند که ردپای انسان یافت شده در پارک ملی وایت سندز، نیومکزیکو، به آخرین حداکثر یخبندان مربوط می‌شود و انسان‌ها را هزاران سال زودتر از آنچه تصور می‌شد در آمریکای شمالی قرار می‌دهد.

در سپتامبر 2021، محققان سازمان زمین شناسی ایالات متحده و یک تیم بین المللی از دانشمندان اعلام کردند که ردپای انسان باستانی کشف شده در پارک ملی White Sands بین 21000 تا 23000 سال قدمت دارد. این کشف تاریخ شناخته شده حضور انسان در آمریکای شمالی را (که در ابتدا تصور می شد حدود 14000 سال پیش بود) هزاران سال به عقب انداخت و به این معنا بود که ساکنان اولیه و مگافون برای چندین هزار سال قبل از رویداد انقراض پایانه پلیستوسن وجود داشتند.

«واکنش فوری در برخی محافل جامعه باستان‌شناسی این بود که دقت تاریخ‌گذاری ما برای این ادعای خارق‌العاده که انسان‌ها در طول آخرین حداکثر یخبندان در آمریکای شمالی حضور داشتند، کافی نبود. جف پیگاتی، زمین‌شناس تحقیقاتی USGS و نویسنده همکار، با کاتلین اسپرینگر، زمین‌شناس USGS، در مورد یک مطالعه جدید منتشر شده که سن ردپاهای White Sands را تأیید می‌کند، گفت: اما روش هدفمند ما در این تحقیق فعلی واقعاً نتیجه داد.

آخرین ماکزیمم یخبندان، از حدود 26500 تا 19000 سال پیش، جدیدترین زمانی بود که صفحات یخی به بیشترین میزان خود رسیدند. صفحات یخی بخش اعظم شمال آمریکای شمالی، شمال اروپا و شمال سیبری را پوشانده و باعث کاهش 120 متری سطح دریاها شده و به شدت آب و هوای زمین را تحت تاثیر قرار داده است.

رد پای انسان در پارک ملی وایت سندز بین 23000 تا 21000 سال پیش بر اساس قدمت رادیوکربن گزارش شده است.14ج) دانه های گیاه آبزی روپیا سیروز، در ردپاهای فسیل شده یافت شده است. اما گیاهان آبزی می توانند کربن را از اتم های کربن محلول در آب به جای هوای محیط به دست آورند، که به طور بالقوه می تواند باعث شود سن اندازه گیری شده بیش از حد قدیمی باشد.

در یک مطالعه پیگیری جدید که امروز در علوم پایهمحققان، از جمله سوزان زیمرمن از مرکز طیف‌سنجی جرمی شتاب‌دهنده (CAMS) آزمایشگاه ملی لاورنس لیورمور (LLNL)، از دو رویکرد مستقل جدید برای تاریخ‌گذاری ردپاها استفاده کردند که هر دو به همان محدوده سنی تخمین اولیه منجر شدند.

زیمرمن گفت: “این مطالعه واقعاً قدرت استفاده از چندین کرونومتر را با هم نشان می دهد – هر تکنیک نقاط قوت و ضعف و عدم قطعیت های خاص خود را دارد و توافق بین آنها نتیجه را بسیار قوی تر از هر تکنیکی به تنهایی می کند.”

تیم جدید استفاده کرده است 14سنین C گرده زمینی از همان افق چینه شناسی جمع آوری شده است روپیا دانه‌ها، همراه با سن‌های لومینسانس با تحریک نوری رسوبات از درون توالی ردپای انسان، برای ارزیابی دقت سن بذر.

در مطالعه جدید، محققان بر روی تاریخ گذاری رادیوکربنی گرده مخروطیان تمرکز کردند، زیرا از گیاهان خشکی می آید و بنابراین از مسائل بالقوه ای که هنگام تعیین قدمت گیاهان آبزی مانند روپیا. محققان از روش های فیزیکی و شیمیایی برای جداسازی و تغلیظ گرده های حفظ شده در رسوبات استفاده کردند و سپس تقریباً 75000 دانه گرده برای هر نمونه با استفاده از فلوسیتومتری در دانشگاه ایندیانا جدا شد. پس از آن زمان‌یابی رادیوکربن گرده در CAMS انجام شد. نمونه‌های گرده از همان لایه‌های دانه‌های اصلی جمع‌آوری شدند، بنابراین می‌توان یک مقایسه مستقیم انجام داد. در هر مورد، سن گرده از نظر آماری با سن بذر مربوطه یکسان بود.

تاریخ‌گذاری رادیوکربن گرده‌های جدا شده از رسوب در واقع توسط دانشمند CAMS تام براون در مقاله‌ای در سال 1989 از کار پایان‌نامه‌اش آغاز شد و “ترکیب با فلوسیتومتری به روشی حیاتی تبدیل شده است که امکان گاه‌شماری با وضوح بالا را برای بسیاری از سوابق آب و هوای گذشته، آتشفشان‌ها فراهم می‌کند. و سایر فرآیندهای زمین که اهمیت فوری برای جامعه دارند، در رسوبات دریاچه ای که در آن مواد گیاهی و زغال چوب برای تاریخ یابی 14 درجه سانتیگراد به سادگی حفظ نمی شوند.

دیوید وال، جغرافی‌دان تحقیقاتی USGS و یکی از نویسندگان مقاله کنونی Science، گفت: «نمونه‌های گرده همچنین به ما در درک زمینه محیطی وسیع‌تر در زمان ایجاد ردپاها کمک کردند. گرده موجود در نمونه‌ها از گیاهانی که معمولاً در شرایط یخبندان سرد و مرطوب یافت می‌شوند، در تضاد کامل با گرده‌های پلایای مدرن که پوشش گیاهی بیابانی را که امروزه در آنجا یافت می‌شود، منعکس می‌کند.

علاوه بر نمونه‌های گرده، این تیم از نوع متفاوتی از تاریخ‌گذاری به نام لومینسانس تحریک‌شده نوری استفاده کردند که تاریخ آخرین باری را که دانه‌های کوارتز در معرض نور خورشید قرار گرفتند، تعیین کرد. با استفاده از این روش، آنها دریافتند که نمونه‌های کوارتز جمع‌آوری‌شده در لایه‌های حاوی ردپای حداقل 21500 سال سن داشتند و از نتایج رادیوکربن پشتیبانی بیشتری می‌کردند. با سه خط شواهد جداگانه که به سن تقریبی یکسان اشاره می‌کنند، بسیار بعید است که همه آنها نادرست یا مغرضانه باشند و در کنار هم، پشتیبانی قوی برای محدوده سنی 21000 تا 23000 سال برای ردپاها فراهم می‌کنند.

تیم تحقیقاتی شامل دانشمندانی از USGS، LLNL، خدمات پارک ملی و موسسات دانشگاهی بود. مطالعات ادامه دار آنها در White Sands بر شرایط محیطی متمرکز است که به مردم اجازه می دهد در جنوب نیومکزیکو در طول آخرین حداکثر یخبندان رشد کنند و توسط برنامه حفاظت از منابع طبیعی USGS-NPS و برنامه تحقیق و توسعه تغییر کاربری و تغییر کاربری زمین USGS پشتیبانی می شود.





Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا