ماهی تن آبی رنگ آن را در کارولینای شمالی دریافت کنید

نسخه اصلی مقاله
در نوامبر 1981، ناوگانی از لابیگران، دانشمندان و مذاکرهکنندگان سیاسی در تنریف آفتابی اسپانیا گرد هم آمدند تا درباره سرنوشت ماهی تن آبی اقیانوس اطلس تصمیمگیری کنند. مردان روپوش پوش که نماینده بیش از دوازده کشور از جمله کانادا، ایالات متحده، اسپانیا و ایتالیا بودند، می دانستند که بحران در راه است. از اوایل دهه 1970، تقاضای رو به رشد جهانی برای گوشت باله قرمز، ناوگان ماهیگیری را از بنادر هر دو طرف اقیانوس اطلس به کشتن هزاران بیشمار شکارچی گسترده در هر سال تشویق کرد. تحت فشار شدید ماهیگیری، که عمدتاً به دلیل اشتهای ژاپن برای ماهی تن سوشی ایجاد می شد، این گونه به سمت سقوط پیش رفت.
در جریان نشست در تنریف، هیئت ایالات متحده در کمیسیون بین المللی حفاظت از ماهی تن اقیانوس اطلس یک راه حل ساده و خلع سلاح را پیشنهاد کرد: آنها خطی را از وسط اقیانوس اطلس بکشند و ماهی تن آبی باله را به دو ذخایر جداگانه تقسیم کنند. اروپاییها فقط میتوانستند از شرق خط ماهی بگیرند، در حالی که کاناداییها، آمریکاییها و ژاپنیها از غرب آن صید میکردند و صید خود را محدود میکردند تا به جمعیت اجازه بهبود پیدا کند.
این پیشنهاد پذیرفته شد و در نهایت، به دلایل مختلف، ماهی تن آبی اقیانوس اطلس دوباره بازگشت. برای بیش از چهار دهه، این پیشنهاد نحوه مدیریت و درک ماهی را شکل داده است. تنها مشکل این است که، همانطور که یکی از نمایندگان سابق بیان کرد، ایده دو سهم ممکن است فقط “داستان راحت“
از دهه 1950، دانشمندان به طور گسترده پذیرفته اند که ماهی تن آبی اقیانوس اطلس در دو جمعیت کلی زندگی می کند: یک توده شرقی که در مدیترانه تخم ریزی می کند و یک ذخایر غربی که در خلیج مکزیک تخم ریزی می کند. اما شواهد بیشتر و بیشتر، از جمله یکی مطالعه منتشر شده در فوریه 2023، اکنون این نظریه باینری را تهدید می کند. این تحقیق در حال توسعه به وجود سومین زمین تخم ریزی در یک بخش از اقیانوس در کارولینای شمالی به نام Slope Sea اشاره می کند.
در سال 2016، دیوید ریچاردسون، زیست شناس شیلات، با همکاری اداره ملی اقیانوسی و جوی ایالات متحده پژوهش حاوی تصاویری از لاروهای لاغر باله قرمز که به اعتقاد آنها در دریا در شیب به دنیا آمده اند. در سال 2022، کریستینا هرناندز، اقیانوس شناس بیولوژیکی که در آن زمان در MIT بود، یافته های ریچاردسون را پس از تایید کرد. تجزیه و تحلیل دقیق استخوانهای گوش لارو ماهی تن در جریانهای اقیانوسی که از دریای شیب بیرون میآیند جمعآوری شدهاند.
اکنون، امیل آلتو، بومشناس شیلات در دانشگاه استنفورد کالیفرنیا، در آخرین مقالهای که نظریه دو سهام را مورد تردید قرار داده است، از روش کاملاً متفاوتی استفاده میکند. آلتو با غربال کردن چندین دهه دادههای برچسبگذاری، ۲۴ ماهی را پیدا کرد و آنها را تجزیه و تحلیل کرد که در دریای شیب غواصی کرده بودند – صعودها و فرودهای چشمگیری که باله قرمز اقیانوس اطلس در طول جفتگیری نشان میدهد.
این واقعا هیجان انگیز است [Aalto’s team] هرناندز می گوید شواهدی از رفتار تخم ریزی در دریای شیب پیدا کرد. او میافزاید، غواصیهای شناساییشده در مطالعه آلتو، زمانی اتفاق افتاد که شرایط اقیانوس و شواهد لارو نشان میداد که ماهی تن باید تخمریزی کرده باشد. آلتو موافق است: “ما فقط شواهدی را به داستانی که به تدریج در حال توسعه است اضافه می کنیم، که Slope Sea قطعاً شاهد تخم ریزی باله آبی است.”
با این حال، آلتو توضیح می دهد که هنوز به شدت نامشخص است که چه تعداد ماهی تن – یا کدام جمعیت ماهی تن – در دریای شیب تخم ریزی می کنند. او میگوید که آنها میتوانند از سهام غربی یا شرقی یا اعضای دستهبندی دیگری باشند که هنوز مشخص نیست. اما اگر تعداد زیادی ماهی در آنجا تخم ریزی کنند، او و همکارانش در مقاله خود اشاره می کنند، مدل های ریاضی که در حال حاضر برای مدیریت ماهی تن استفاده می شود، نیاز به بازنگری کامل دارند. و تغییر این الگوها میتواند روی مقدار ماهی خوشمزه در بشقابهای سوشی ما تأثیر بگذارد.
برای اینکه تصور کنید این تغییر تا چه حد تحول ایجاد می کند، در نظر بگیرید که در پایان سال 2022، کمیسیون بین المللی حفاظت از ماهی تن اقیانوس اطلس رویکرد جدیدی را برای مدل سازی ریاضی ماهی تن آبی باله معرفی کرد. این مدلها بر اساس الگوریتمهای پیچیدهای هستند که صدها نماینده طی هزاران ساعت ساخته و مورد توافق قرار گرفتهاند. این روند سال ها طول کشید. تلاش برای اضافه کردن سومین زمین تخمریزی به معادله میتواند صید را افزایش دهد، اما همچنین میتواند آن را کاهش دهد یا مکان یا زمان صید ماهی تن را در نزدیکی دریای شیب محدود کند. آلتو میگوید بخشی از چالش این است که هنوز ابهامات زیادی وجود دارد.
به عنوان مثال، آلتو و همکارانش پیشنهاد می کنند که ماهی تن آبی باله شرقی و غربی ممکن است در واقع در دریای شیب آمیخته شوند. اگر درست باشد، میتواند پیچیدگی بیشتری را برای مدلهایی ایجاد کند که در حال حاضر نشان میدهند که تخمریزی دریای مدیترانه و خلیج مکزیک با هم ترکیب نمیشوند. آلتو می گوید، مشخص نیست که ماهی تن متولد شده در دریای شیب برای تخم ریزی به آنجا باز خواهد گشت یا به یکی از دو منطقه دیگر مهاجرت خواهد کرد. او می افزاید: «بسیاری از آزمایشگاه ها به فوریت روی این موضوع کار می کنند، از جمله آزمایشگاه ما.
با این حال، برخی از دانشمندان، ماهیگیران و حتی حامیان ماهی تن خواستار شواهد بیشتری هستند مبنی بر اینکه نظریه دو سهام باید رد شود. برای مثال، کارل سافینا، محیطبان برجسته در سال 2016 بحث کرد پست وبلاگدر پاسخ به مطالعه ریچاردسون منتشر شد مبنی بر اینکه احتمالاً یک زمین تخم ریزی سوم توسط ماهیگیران تجاری برای صید بیشتر ماهی استفاده می شود.
با این حال، اگر در نهایت ثابت شود که باله قرمز در تعداد قابل توجهی در دریای شیب تخم ریزی می کند، می تواند خبر خوبی برای این گونه باشد. تغییرات اقلیمی خلیج مکزیک را تقریباً دو برابر سریعتر از سایر اقیانوسهای جهان گرم میکند. هنگامی که دمای آب به طور مداوم از 30 درجه سانتیگراد تجاوز می کند، باله آبی دیگر نمی تواند در آنجا تخم ریزی کند. آلتو و نویسندگان همکارش مینویسند، اگر آن ماهیهای تن بتوانند به سمت شمال به سمت دریای شیب خنکتر حرکت کنند، میتواند برای سلامتی موجودات غربی حیاتی باشد.
آلتو می گوید حتی با کشف تیمش، هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری در مورد ماهی تن آبی اقیانوس اطلس وجود دارد: مقاله اخیر آنها فقط یک پله است. به قول ما، مردم می توانند از آنجا با توپ بدوند.»


