محققان از طریق شیشه های لایه نازک متوجه می شوند
مطالعه منتشر شده در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم نوع جدیدی از مایع را در لایههای نازکی که شیشههای با چگالی بالا را تشکیل میدهند، توصیف میکند. نتایج به دست آمده در این مطالعه که توسط محققان دپارتمان شیمی پن انجام شد، نشان میدهد که چگونه میتوان این شیشهها و سایر مواد مشابه را برای چگالی و پایداری بیشتر ساخت و چارچوبی برای توسعه برنامهها و دستگاههای جدید از طریق طراحی بهتر فراهم کرد.
شیشه معمولاً با انجماد یا عدم تعادل یک مایع هنگامی که تا دمایی خنک می شود که حرکت آن متوقف می شود ایجاد می شود. ساختار شیشه شباهت زیادی به فاز مایع دارد، اما خواص آن شبیه جامدات کریستال مانند است.
این عینک که در لایه های فوق نازک در مقیاس نانو ساخته می شود، به طور گسترده در کاربردهایی مانند نمایشگرهای OLED و فیبرهای نوری استفاده می شود. اما وقتی این نوع شیشهها به لایههای نازک تبدیل میشوند، حتی در دماهای پایین، بیشتر شبیه یک مایع رفتار میکنند و ماده حاصل میتواند مستعد تشکیل قطرات یا تبلور باشد، که اندازه کوچکترین عناصر ممکن را محدود میکند.
برای ساخت شیشه های بهتر، محققان از رسوب بخار به جای خنک کننده مایع برای تولید شیشه استفاده کردند. در رسوب بخار، ماده مستقیماً از گاز به جامد تبدیل می شود. اگرچه این روش به محققان اجازه می دهد تا انواع شیشه های حجیم تر را ایجاد کنند، اما در ابتدا تصور می شد که لایه های شیشه ای نازک ساخته شده با این روش همچنان همان خواص مایع مانند را دارند که منجر به تخریب و ناپایداری می شود.
اما یی جین، دکترای اخیر. فارغ التحصیل که در آزمایشگاه زهرا فخرایی کار می کرد، آزمایش هایی انجام داد و متوجه شد که واقعاً اینطور نیست. فخرایی میگوید: «یی مدام ویژگیهای مختلف را پیدا میکرد، هیچ یک از دادهها معنی نداشت، و بنابراین عمیقتر حفاری کردیم تا زمانی که دادههای کافی برای جمعآوری یک تصویر به دست آوردیم».
جین چندین سال را صرف انجام آزمایشهای دقیق کرد، از تغییر لایههای شیشهای، خواص و نرخ رسوب تا اطمینان از تمیز کردن تمام تجهیزات آنها برای رد آلودگی یا خطای آزمایشی.
پس از انجام تمام آزمایشهای کنترلی لازم، محققان با شگفتی متوجه شدند که وقتی از رسوب بخار استفاده میکنند، میتوانند به نوع متفاوتی از مایع دسترسی داشته باشند، با انتقال فاز به مایع معمولی تودهای پس از گرم شدن. انتقال فاز زمانی است که یک ماده از یک حالت (گاز، مایع یا جامد) به حالت دیگر تغییر می کند. این دو مایع ساختارهای متفاوتی دارند، شبیه به گرافن و الماس، که هر دو جامد از کربن هستند، اما در اشکال جامد بسیار متفاوتی وجود دارند.
فهرایی میگوید: «خواص جالب زیادی وجود دارد که از هوا بیرون آمدهاند و هیچکس فکر نمیکرد که در فیلمهای نازک بتوانید این مراحل را ببینید. “این نوع جدیدی از مواد است.”
با استفاده از رسوب بخار، محققان میتوانند شیشههایی با لایه نازک بسیار متراکم، مطابق با بستهبندی این فاز مایع جدید، با چگالی بسیار بالاتر از حد پیشبینیشده بدون اعمال فشار زیاد ایجاد کنند. لایههای نازک این شیشهها میتوانند دارای چگالی بالاتری نسبت به شیشههای کریستالی باشند.
محققان برای تأیید آنچه میدیدند، اطلاعات ساختاری دقیقی را نیز به دست آوردند که نشان میداد چگونه مولکولهای منفرد با استفاده از تجهیزات آزمایشگاه ملی بروکهاون بستهبندی شدهاند. این تجزیه و تحلیل به محققان کمک کرد تا تأیید کنند آنچه که آنها می بینند فقط یک کریستال نیست، بلکه یک مرحله کاملاً جدید در شیشه است.
فرضیه دیگری که بر اساس دادههایی که تاکنون جمعآوری کردهاند، این است که امکان دسترسی به این فاز منحصر به فرد به دلیل هندسه شیشه است، به این معنی که این کار میتواند پیامدهایی برای انواع دیگر مواد نیز داشته باشد. جین درباره کار فعلی خود در صنعت علم مواد میگوید: «ما موادی را توسعه میدهیم که سعی در کاهش مقیاس دارند. از آنچه در عینک میبینیم، ممکن است پدیدههای جالبی نیز وجود داشته باشد که از مواد دیگر، مانند مواد فلزی که معمولاً در نیمهرساناها استفاده میشوند، ناشی میشوند.»
محققان آزمایشگاه فخرایی اکنون روی آزمایشهای بعدی کار میکنند تا درباره پارامترهای مهمی که منجر به این انتقال فاز منحصربهفرد میشوند، اطلاعات بیشتری کسب کنند. این شامل مطالعه فیلم ها در طول فرآیند رسوب گذاری و “زوم کردن” در منطقه انتقال فاز برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این پدیده تازه کشف شده است. فخرایی میگوید این کار همچنین برای به دست آوردن درک بهتر از عینک به طور کلی حیاتی است، جایی که شکافی بین نظریههایی وجود دارد که میتواند بستری پیشبینی برای توسعه مواد جدید در کاربردها و فناوریهای جدید فراهم کند.
او میگوید: «برای بستهبندی واکسنهای مدرنا یا فایزر، به شیشهای نیاز دارید که بتواند دمای بسیار پایین را تحمل کند و نشکند، و این واقعیت که این فناوری وجود دارد گواهی بر این است که ما چقدر میتوانیم مکانیک شیشههای حجیم را طراحی کنیم. “امید ما این است که این درک اساسی انگیزه کاربردهای بیشتر و توانایی بهتر برای طراحی عینک های لایه نازک با خواص بهبود یافته مشابه را ایجاد کند.” اگر روابط ساختار و ویژگی در لایههای نازک درک شود، میتوانیم با طراحی بهتر عمل کنیم.”
###
فهرست کامل نویسندگان شامل یی جین، آیکسی ژانگ، سارا ای ولف، شیواجی گوویند، الکس آر. مور، احمد عربی شمس آبادی و زهرا فخرایی از دانشگاه پنسیلوانیا، و میخائیل ژرننکوف و گیوم فریشه از آزمایشگاه ملی بروکهاون است.
این تحقیق توسط کمک های مالی بنیاد ملی علوم DMREF-1628407 و DMR-1720530 و قرارداد وزارت انرژی DE-SC0012704 پشتیبانی شد.
مجله
مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم
سلب مسئولیت: AAAS و EurekAlert! مسئولیتی در قبال صحت اخبار منتشر شده در EurekAlert ندارد! با مشارکت موسسات یا استفاده از هر گونه اطلاعات از طریق سیستم EurekAlert.


