پست مهمان: صحبت ضد اصلاح نژادی ما را لغو کردند. سانسور حرف ما را ثابت کرد.

توسط آمبرین هان، کیم زایچوسکی، رابرت رستا و لورا هرچر
این قطعه گزارش تیم ما از سانسور و تهدید اعضای جامعه مشاوره ژنتیک است. این هم گواهی است و هم خواستار این است که حرفه ما بهتر عمل کند. دو بار قرار بود که یک وبینار در مورد تهدید اصلاح نژاد مدرن ارائه دهیم – فقط به دلیل شکایات ناشناس و ادعاهای تهدید و ایمنی فاش نشده هر دو رویداد لغو شد. وقتی سازمانها از شهرت خود در برابر شفافیت محافظت میکنند، مخالفت را به حاشیه میبرند و یادگیری را سرد میکنند که برای مسئولیتهای بالینی و اخلاقی ما ضروری است. سکوت نهادی بی طرفی نیست.
در واقع چه اتفاقی افتاد؟
هدف وبینار ما ساده و فوری بود: پیوند دادن ریشه های تاریخی اصلاح نژاد با زمان حال. مشاوره ژنتیک تا حدی به عنوان پاسخی به سوء استفاده های اصلاح نژادی قرن بیستم که ریشه در نظریه های قرن نوزدهم فرانسیس گالتون داشت، پدیدار شد. هدف ما نشان دادن این بود که این ایدئولوژیها آثار باقیمانده نیستند، بلکه تأثیرات فعالی هستند – که در لفاظی رمزی اصلاحطلبانه رئیسجمهور ایالات متحده، در دیدگاههای تکنوکراتیک اصلاح نژادی مثبت، و در استعمار و امپریالیسم در سراسر جهان قابل مشاهده است. ما برنامه ریزی کردیم تا نشان دهیم که چگونه علم شلخته، جبر ژنتیکی، غیرانسانی سازی، و زبان ذات گرایانه بر پیچیدگی انسان هموار می شود و فرصت هایی برای سوء استفاده ایجاد می کند. این سوال که آیا عناصر مشاوره ژنتیک مدرن منعکس کننده منطق اصلاح نژادی هستند یا خیر. و مشارکتکنندگان را در استراتژیهای خاص برای تمرین آشکارا ضد اصلاح نژادی درگیر کند.
برنامه لغو شماره 1:
- 31 ژانویه 2025: این پیشنهاد برای ارائه اصلاح نژاد مدرن به کنفرانس سالانه انجمن ملی مشاوران ژنتیک (NSGC) ارائه شد.
- 28 مارس 2025: NSGC درخواست کرد که این پیشنهاد به عنوان یک “مکالمه اجتماعی” – یک وبینار ضبط شده با گفتگوی زنده تسهیل شده که برای گسترش دسترسی طراحی شده است، دوباره تدوین شود.
- 4 ژوئن 2025: ما پیشنهاد اصلاح شده را به NSGC برگردانده ایم. پانل نهایی سخنرانان رابرت رستا، لورا هرچر، آمبرین هان و کیم زایچوسکی بودند. بحث زنده برای 29 سپتامبر 2025 برنامه ریزی شده بود.
- تابستان 2025: ما جلسات زیادی را به عنوان تیم اصلی در رابطه با محتوای هر یک از ارائههایمان برگزار کردیم. ما ناظران داوطلب را گردآوری کردیم، جلسه را به عنوان یک فضای آموزشی گفتگوی توسعه دادیم، و ارتباط منظمی با رابطین NSGC داشتیم، اسلایدها و برنامه جلسه را برای بررسی به اشتراک گذاشتیم.
- 4 سپتامبر 2025: ورودی های نهایی به NSGC ارسال شد، که سپس برای اعضای NSGC ارسال شد. مطلع شدیم که چند صد نفر در این مراسم ثبت نام کرده اند.
- 16 سپتامبر 2025: NSGC بخش آمبرین خان (“بازبینی اصلاح نژاد از طریق یک لنز جهانی”) را از مطالب منتشر شده در انتظار حذف کرده است “بررسی واقعیت” در پی شکایات مربوط به عدم دقت ادعا شده.
- 22 سپتامبر 2025: بعد از NSGC”بررسی واقعیتبخش با یک لیست مرجع پیوست و یک سلب مسئولیت کلی مورد نیاز NSGC که بیان میکرد دیدگاههای بیانشده نظرات ارائهکنندگان است، بازگردانده شد.
- 25 سپتامبر 2025: چهار روز قبل از تماس زنده برنامه ریزی شده، NSGC وبینار را لغو کرد و ضبط را حذف کرد. NSGC ایمیلی به مجریان و حاضران ارسال کرد و تهدید به خشونت علیه مدیریت و سازمان را دلیل لغو اعلام کرد. آنها هیچ جزئیات، سند یا مدرکی از این تهدیدها در اختیار مجریان قرار ندادند. هر دو ایمیل بیان کردند که موضوع اصلاح نژاد در تاریخ بعدی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. NSGC هزینه های خود را به مجریان پرداخت کرد.
- 6 اکتبر 2025: یکی از مجریان با ایمیلی پیگیری کرد تا اطلاعات خاصی در مورد ماهیت تهدیدات، شناسایی منبع آنها، محتوای آنها و اینکه آیا مجری قانون در آن دخالت داشته است یا خیر، پیگیری کرد. مجری تاکید کرد که به عنوان سخنران در کنفرانس سالانه آتی، درک تمام خطرات امنیتی مرتبط با محتوای ارائه برای آماده شدن ایمن برای گفتگوهای آینده ضروری است.
- 8 اکتبر 2025: NSGC اعتراف کرد که این مسائل “بسیار معقولو اعلام کرد که منبع تهدید شناسایی شده است وخطاب شده است” با وکیل حقوقی، ترک ”بدون نگرانی دائمی” آنها جزئیاتی در مورد محتوای تهدیدات، منشأ آنها، نحوه پردازش آنها یا موادی که آنها را تحریک کرده است، ارائه نکردند. بدون این جزئیات، تیم رهبری نمی تواند ایمنی خود را برای تعاملات آینده ارزیابی کند. تا به امروز، تماس مجدداً برنامه ریزی نشده است و هیچ توضیحی در مورد اینکه چرا در صورت رفع کامل تهدید، بازیابی ضبط امکان پذیر نیست، ارائه نشده است.
برنامه لغو شماره 2:
- 16 دسامبر 2025: کمیته تنوع، برابری، گنجاندن و عدالت یک برنامه مشاوره ژنتیک به تیم مجری نزدیک شد و از ارائه مشابهی در مورد اصلاح نژادی مدرن برای یک وبینار که برای مشاوران و دانشجویان ژنتیک آزاد بود دعوت کرد. این رویداد توسط دانشجویان سازماندهی شد و توسط مدیریت برنامه برای 9 فوریه 2026 تایید شد.
- 28 ژانویه 2026: این برنامه به تیم مجری ایمیل زد و وبینار را لغو کرد، به دلیل نگرانی در مورد “متعلق به همه“و”فقدان بالقوه دیدگاه های متعادل” که آنها ادعا کردند خط مشی عدم تبعیض دانشگاه را به همراه نگرانی های ایمنی پیش بینی شده نقض می کند. این ایمیل بیان می کند که پیام های ارسال شده به دانشگاه با ابراز نگرانی نشان می دهد که محتوای رویداد همان گفتگوی انجمن است که در بالا به آن ارجاع داده شده است. برنامه تایید کرد که محتوا قبل از تصمیم به لغو به طور کامل بازبینی نشده است. یکی از مجریان خاطرنشان کرد که سیاست دانشگاه حتی ممکن است به طور مستقیم از مخالفت دانشگاه حمایت کند یا حتی از آزادی بیان دانشگاهی از فشارهای خارجی حمایت کند. در دانشکده یا موسسه
هدف گذاری و استانداردهای دوگانه
در جریان NSGCبررسی واقعیتیکی از سخنرانان، آمبرین، برای بخشی از سخنرانی خود انتخاب شد که نسل کشی ها در ایالات متحده، آلمان، رواندا و غزه را از دریچه اخلاق پزشکی و اصلاح نژادی تجزیه و تحلیل می کرد. شکایات در مورد ارائه او به عنوان مسائل مربوط به اعتبار آکادمیک در نظر گرفته شد. NSGC این انگیزه را پس از بررسی مجدد محتوای او پس از بررسی با مراجع پیوست نشان می دهد. برای یکپارچگی واقعی و بیشتر مخالفت های ایدئولوژیک با گنجاندن غزه و انتقاد او از سیاست اسرائیل.
آمبرین و شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR) در 10 نوامبر 2025 نامه ای رسمی به NSGC ارسال کردند و خواستار اصلاحات رویه ای شدند. CAIR برای کمک به NSGC پیشنهاد شدبررسی رویههای شکایات داخلی برای اطمینان از اینکه نگرانیها در مورد محتوا بهانهای برای سرکوب صداهای به حاشیه رانده شده یا موضوعات حساس سیاسی نیست.تا به امروز، بیش از سه ماه بعد، نه Ambreen و نه CAIR هیچ تایید یا پیگیری دریافت نکرده اند.
نامه CAIR بر آسیب سرکوب نهادی تأکید می کند و می گوید:
“یکی از به اصطلاح نگرانیهای مربوط به استناد شامل عدم اشاره خانم خان به پیشنهاد اسرائیل برای معالجه مردم غزه در بیمارستانهای اسرائیل بود. به نظر میرسد مخالفان خانم خان صرفاً با ادعای وی مبنی بر اینکه آنچه اسرائیل در غزه انجام داده به منزله نسلکشی است، مخالف هستند، موضعی که آنها میتوانند داشته باشند و استدلال کنند، اما نباید منجر به سکوت سیستماتیک، سانسور و لطمه زدن به شهرت خانم خان شود. برای روشن بودن، نقل قول های خانم خان کافی به نظر می رسد. به نظر می رسد که این اختلاف بر اساس اعتبار منابع او نیست، بلکه بر اساس تفسیر و تحلیلی است که در حیطه قضاوت علمی هر مجری است. انزوای ارائه او برای بررسی بیشتر و سانسور، یک محیط خصمانه و سرد کننده برای گفتگوهای علمی و اخلاقی ایجاد کرد. … متأسفانه، این اولین بار نیست که NSGC مقالات مربوط به نسل کشی غزه را سانسور می کند. ما این را فرصتی برای برداشتن گامهای اصلاحی معقول و مناسب میدانیم.»
چه چیزی در خطر است؟
سانسور برای مشاوره ژنتیک چیز جدیدی نیست: حرفه ما فشاری را مدیریت کرده است که داستانها، داستانهای بیمار و نقدهای اخلاقی برای آموزش و بحث قابل قبول هستند. در سالهای اخیر، این فشار تشدید شده است و هم به صورت علنی اجرا میشود – لغو مطالب پرمخاطب، درخواستهای کتبی گسترده، و درخواستها برای تحریمهای حرفهای – و هم به صورت خصوصی، بهعنوان درخواستهای ساکتتر برای حذف مطالب از برنامههای درسی، دلسرد کردن موضوعات تحقیقاتی خاص، یا توصیه به سخنرانان برای اجتناب از زبان خاص.
وقتی استادان و محققان به طور پیشگیرانه سخنرانی ها را کاهش می دهند، از مطالعات موردی اجتناب می کنند، یا به دلیل ترس، تحقیقات را از موضوعات چالش برانگیز دور می کنند، باعث خوردگی پایدار بر دانش می شوند. خودسانسوری سلاح پنهان است: برنامه های درسی نازک، برنامه های تحقیقاتی محدود هستند و کارآموزان می آموزند که احتیاط مساوی با حرفه ای بودن است. بر خلاف ممنوعیت صریح، خودسانسوری نامرئی است – تا زمانی که کل حوزه های دانش از گفتمان حرفه ای محو شوند. این خلوت آرام جهل را نهادینه می کند.
هنگامی که یک دولت یا نهاد تصمیم می گیرد که کدام ایده ها قابل قبول است، دیگر بهشتی برای تحقیق نمی شود و به ابزاری برای کنترل اجتماعی تبدیل می شود. در سرتاسر جهان ما شاهد یک استراتژی هماهنگ برای سرکوب بورس تحصیلی هستیم: در مجارستان، دولت مطالعات جنسیتی را ممنوع کرد تا بورسیه تحصیلی مستقل را با برنامه های درسی مورد تایید دولت جایگزین کند. در هند، دولت از پلیس، قوانین و بوروکراسی برای ساکت کردن منتقدان استفاده می کند. در ایالات متحده، موضوعاتی مانند حقوق فلسطینیان و نظریه نژاد انتقادی از طریق قوانین و فشار نهادی سرکوب می شوند.
این در مورد شکوه ایدئولوژیک نیست. این در مورد صلاحیت بالینی است. پزشکانی که نمی توانند ابعاد سیاسی و تاریخی اصلاح نژادی را نام ببرند، برای محافظت از بیماران در برابر برنامه های اجباری یا تخصیص تبعیض آمیز مراقبت، مجهز نیستند. بیمارانی که بیشتر در معرض خطر هستند – افراد دارای معلولیت، افرادی که به دنبال مراقبت های باروری هستند، جوامع BIPOC، مهاجران – هزینه را می پردازند. اگر موسسات ما آموزش را در مورد نقش انگیزه های اصلاح نژادی در شکل دادن به سیاست مرزی خاموش کنند، مشاوران ژنتیک چگونه می توانند تکرارهای معاصر آن را که بیماران مهاجر را هدف قرار می دهد، تشخیص دهند؟ و اگر نتوانیم غزه یا سودان را بهعنوان مکانهایی که اخلاق پزشکی در آن نقض میشود، معرفی کنیم، چه چارچوبی باید داشته باشیم تا به همین نقضها در همه جاهای دیگر اعتراف کنیم – خیلی کمتر در مقابل آن مقاومت کنیم؟
آموزش باید رهایی بخش باشد نه بی طرف. متفکرانی از پائولو فریره گرفته تا بل هوکس و هنری ژیرو، تدریس را به عنوان نامگذاری بی عدالتی و برخورد با کلاس به عنوان محل مقاومت اخلاقی تعریف می کنند. آرمان فلسطینی سومود (صمود) – پایداری محکم و ریشهدار در برابر پاک کردن – این بینش را گسترش میدهد: یادگیری خود تبدیل به یک عمل روزانه مقاومت در برابر ظلم میشود.
با این حال موسسات آموزشی اغلب مدیریت ریسک رویه ای را بر وضوح اخلاقی اولویت می دهند. وقتی مؤسسات بدون اشتراک نمرات یا تأیید سخنرانان «ایمنی» را استناد میکنند، پر سر و صداترین و تهاجمیترین مخالفان به طور مؤثر تصمیم میگیرند که چه چیزی میتواند آموزش داده شود.
اصلاح نژادی نه تنها در سیاست اجباری، بلکه در سکوت نیز رشد می کند – چیزی که آموزش داده نمی شود، تحقیق نمی شود، یا به چالش کشیده نمی شود. هنگامی که نهادها تسلیم ارعاب می شوند و تحقیقات انتقادی را پاک می کنند، تدابیری را که ممکن است در غیر این صورت از سیاست های تبعیض آمیز و شیوه های اجباری جلوگیری کند، حذف می کنند.
فراخوان به اقدام
ما به عنوان یک جامعه مشاوره ژنتیک باید تصمیم بگیریم که آیا مشاوره ژنتیک حرفه ای خواهد بود که نام قدرت، مقابله با تاریخ، و دفاع از بورس تحصیلی که بیماران ما به آن وابسته هستند، یا حرفه ای است که در صورت به چالش کشیدن به سکوت رویه ای عقب نشینی می کند. این انتخاب متعلق به همه ماست. جامعه مشاوره ژنتیک در مورد همه چیز موافق نیست و نباید، اما باید بتوانیم محترمانه، متفکرانه و با خیال راحت وارد بحث و گفتگو شویم.
تیم ما از برنامههای دانشگاهی و انجمنهای حرفهای میخواهد که سیاستهای زیر را برای محافظت از ایمنی و یکپارچگی تحصیلی اتخاذ کنند:
- سیاست های نظارت شفاف و پروتکل های تهدید را منتشر کنید
- معیارهای حذف یا اصلاح محتوای ضبط شده یا زنده را عمومی کنید، از جمله اینکه چه سطحی از تهدید لغو را توجیه می کند و چه مدرکی لازم است.
- هنگامی که “امنیت” ذکر می شود، خلاصه ای از ارزیابی تهدید را با ارائه دهندگان و اعضا به اشتراک بگذارید (در حالی که از هرگونه جزئیات محرمانه قانونی تحقیقات محافظت می کنید).
- مجریان را در برنامه ریزی ایمنی مشارکت دهید
- ارزیابی های تهدید و راهبردهای کاهش احتمالی را با سخنرانان به اشتراک بگذارید.
- قبل از تصمیم به لغو، در مراحل خاص (مانند پرسش و پاسخ تعدیل شده، ارسال با تاخیر، امنیت پلت فرم، پشتیبانی قانونی) همکاری کنید.
- برای دانشمندان هدف پشتیبانی مواد قابل مشاهده ارائه دهید
- پشتیبانی لجستیکی، قانونی و اجتماعی را ارائه دهید (به عنوان مثال، یک بیانیه سازمانی که محتوای تأیید شده را تأیید می کند، کمک در مورد اقدامات امنیتی، و یک تماس تعیین شده برای شکایات آزار و اذیت).
- برای اساتید، دانشجویان و اعضایی که سانسور را گزارش میکنند یا از بازگرداندن محتوای حذف شده دفاع میکنند، سیاستهای ضد تلافیجویی واضحی ایجاد کنید.
- یک مکانیسم مستقل تجدیدنظر و بررسی ایجاد کنید
- یک فرآیند بررسی برای تصمیمگیریها برای حذف محتوا یا لغو رویدادها، با برنامه بازبینی و گزارش عمومی نتایج ایجاد کنید.
- در برنامه های درسی اصلی شرکت کنید
- اطمینان حاصل کنید که آموزش جریان اصلی شامل نیروهای سیاسی و تاریخی شکل دهنده مراقبت های پزشکی به طور کلی و مشاوره ژنتیکی به طور خاص است و از این تعهدات درسی در برابر سرکوب محافظت می کند.
- آسیب های گذشته را تعمیر کنید
- اعتراف علنی لغوهایی که فاقد شفافیت هستند، بازیابی یا ذخیره محتوا در صورت لزوم، و صدور عذرخواهی رسمی و اقدامات ترمیمی از ارائه دهندگانی که به اعتبار آنها آسیب دیده است.
تهدیدهای موثق به خشونت موضوعات جدی هستند که شایسته توجه و واکنش دقیق هستند. الزامات ما رویهای است: وقتی صحبت از ایمنی به میان میآید، مؤسسات باید شواهدی مبنی بر روند قانونی نشان دهند، ارائهکنندگان را در کاهش هزینهها مشارکت دهند و جایگزینهای لغو را قبل از حذف محتوای آموزشی تأیید شده حذف کنند.
در عصری که تهدیدها برای کنترل دانش مورد استفاده قرار می گیرند، تسلیم شدن در برابر ارعاب توانایی ما را برای رویارویی با حقایق سخت در مورد قدرت، سیاست و پزشکی کاهش می دهد. وظیفه ما دو چیز است: محافظت از مردم در برابر خطرات قریب الوقوع و محافظت از تمامیت خود دانش. سکوت ممکن است آسان تر باشد، اما کناره گیری خطرناکی است. همه ما در قبال حرفه ای که می سازیم مسئولیم. از شواهد محافظت کنید از تدریس محافظت کنید از مردم – بیماران، دانشجویان، پزشکان و دانشمندان – که به هر دو وابسته هستند محافظت کنید.
یادداشت نویسنده: این روایت مبتنی بر مشارکت مستقیم ما به عنوان مجری و مستندات و مکاتبات حفظ شده با نهادهای ذکر شده است. این اطلاعات واقعی در دسترس ما را از طریق مشارکت و قضاوت حرفه ای ما منعکس می کند. ما برای رسیدگی و اصلاح هرگونه نادرستی واقعی ثابت شده در دسترس هستیم. نظرات و تفاسیر اینجا صرفاً متعلق به ما است و لزوماً منعکس کننده موضع کارفرمایان یا مؤسسات وابسته ما نیست.
.png#keepProtocol)
