دستگاه آسیبرسان به DNA میتواند تشخیص جهش را ایمنتر و آسانتر کند | پژوهش


یک دستگاه فشرده که جت های پلاسما را شلیک می کند می تواند برای جهش تصادفی DNA موجودات کشت شده استفاده شود. این رویکرد راهی ارزان، ایمن و آسان برای یافتن سویه های جهش یافته مفید و بهبود یافته میکروب ها برای صنعت و زیست پزشکی ارائه می دهد.
مهندسان ژنتیک معمولاً از آخرین فناوریهای ویرایش ژن مانند کریسپر برای اصلاح گزینشی ژنتیک یک موجود زنده استفاده میکنند. با این حال، چنین روشهای منطقی مستلزم دانستن این است که هدفتان چیست و چرا. برعکس، جهش زایی تصادفی می تواند یک رویکرد حواس پرتی مفید باشد – فقط جهش را در یک ارگانیسم ایجاد کنید و ببینید چه اتفاقی می افتد.
جهش زایی تصادفی به طور سنتی یا به صورت شیمیایی، با استفاده از مواد شیمیایی سمی مانند عوامل آلکیله کننده و آزیدها، یا با قرار دادن فیزیکی موجودات در معرض تشعشعات آسیب رسان به DNA به دست می آید. اما آنها به وضوح برای کسانی که آزمایشها را انجام میدهند، خطری برای سلامتی و ایمنی ایجاد میکنند. علاوه بر این، استفاده از تشعشعات پرهزینه است و نیاز به دانش تخصصی و پروتکل های ایمنی دارد.
حالا یک مهندس زیستی یونگ سو جین و مهندس برق پارک سونگ جین در دانشگاه ایلینویز، اوربانا-شامپین، ایالات متحده، با همکارانش همکاری کردند تا یک ماشین فشرده جدید بسازند که از مجموعه ای از جت های پلاسما در دمای اتاق (ARTP) برای القای جهش های تصادفی در میکروارگانیسم های کشت شده استفاده می کند.
جین میگوید: هدف دستگاه ما این است که جهشزایی را برای کاربردهای مختلف در بیوتکنولوژی قابل دسترستر و کاربردیتر کند. ما همچنین می خواستیم ابزاری بسازیم که با استانداردهای زیست محیطی و ایمنی فعلی مطابقت داشته باشد و بتواند نیازهای تحقیقات و صنعت مدرن را برآورده کند.
دستگاه ARTP شامل مجموعه ای از هفت میکروکانال به طول حداکثر 8 سانتی متر است که از طریق آنها مخلوط گازی متشکل از گازهای نجیب تجاری موجود و هوا جریان می یابد. هنگامی که پالس های ولتاژ بالا اعمال می شود، گازهای مشتعل شده، جت های پلاسمایی با دمای پایین در مقیاس میکرو به نازکی موی انسان تولید می کنند. آنها به سطح هدف پرتاب می شوند و گونه های فعال نیتروژن، اکسیژن و هیدروژن را در پلاسما تشکیل می دهند که سلول ها را در کشت بمباران می کنند و باعث ایجاد جهش در DNA آنها می شوند.

با این حال، استفاده از ARTP برای جهش زایی جدید نیست. محققان در چین در سال 2014 کشف کردند که قبلاً به عنوان یک روش عقیمسازی برای کشتن پاتوژنها استفاده میشد که در سطوح زیر کشنده میتوان از آن برای القای جهش به جای کشتن ارگانیسم استفاده کرد. متعاقباً، یک دستگاه جهشزایی تک جت تجاری ARTP، تقریباً 33 سانتیمتر، توسعه یافت3 با ابعاد و وزن 100 کیلوگرم.
با این حال، آرایههای میکروکانال جدیدی که توسط تیم جین و پارک توسعه یافتهاند به این معنی است که میتوان دستگاهی بسیار کوچکتر، سبکتر و قابل حملتر تولید کرد. محققان می گویند که ارزان تر است و انرژی کمتری مصرف می کند، در حالی که به دلیل داشتن مجموعه ای از جت های میکرو پلاسما به جای یک جت ماکرو پلاسما، کنترل برتری را ارائه می دهد.
پس از نشان دادن اینکه دستگاه جدید میتواند گونههای واکنشپذیر تولید کند تا DNA دایرهای یک پلاسمید را مختل و باز کند، تیم توجه خود را به گونهای از مخمر معطوف کرد. رودوسپوریدیوم تورولوئیدس. جین می گوید این انتخاب استراتژیک بود. “ر. تورولوئیدها به عنوان یک کارخانه سلول های میکروبی برای تولید مواد شیمیایی نوید قابل توجهی دارد، اما به دلیل محدودیت در مداخلات ژنتیکی هدفمند، چالش هایی را در مهندسی ژنتیک ایجاد می کند.
با قرار دادن این مخمر در معرض جت پلاسما، محققان حدود 95 درصد از سلول های تحت درمان را از بین بردند. در 0.44٪ از بازماندگان، با این حال، جهش در مسیر بیوسنتز رنگدانه کاروتنوئید ایجاد شد، که به طور مستقیم با تغییر در رنگ کلنی مشاهده شد. جین میگوید: «چنین تغییرات بصری نشاندهنده تأثیرات جهشزایی در سطح ژنوم است و یک فنوتیپ واضح و قابل مشاهده را ارائه میکند که با تغییرات ژنتیکی مطابقت دارد.
او اظهار داشت: «این یک رویکرد کاملاً جدید و ظریف برای جهشزایی تصادفی ارگانیسمها است مانل کمپس، که جهش زایی را در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، ایالات متحده آمریکا مطالعه می کند. این می تواند جهانی باشد و با کالیبراسیون مناسب برای هر موجود زنده ای اعمال شود. یک مزیت احتمالی این است که می تواند روی DNA خالص به خوبی کار کند که برای دستکاری و انتقال بسیار راحت است. کمپس توضیح میدهد که روشهای دیگر معمولاً نیازمند فعالسازی توسط متابولیسم موجود زنده هستند و بنابراین روی DNA خالص کار نمیکنند.
رودریگو لدسما آمارو، یک زیست شناس مصنوعی در امپریال کالج لندن، بریتانیا، با این موضوع موافق است. “این یک مقاله خوب است. می توان از آن برای تولید سویه های بیان بیش از حد مولکول های مورد علاقه و همچنین برای درک عملکرد آنزیم های متابولیک و تنظیمی جدید استفاده کرد.

.png#keepProtocol)
