محققان در حال ایجاد روشی سریعتر و ارزان تر برای چاپ سازه های فلزی کوچک با نور هستند

محققان موسسه فناوری جورجیا ابزاری مبتنی بر نور برای چاپ سازههای فلزی در مقیاس نانو ابداع کردهاند که به طور قابلتوجهی سریعتر و ارزانتر از هر فناوری موجود فعلی است. این یک راهحل مقیاسپذیر است که میتواند یک حوزه علمی را متحول کند که برای مدت طولانی متکی به فناوریهایی است که بسیار گران و کند هستند. این پیشرفت پتانسیل این را دارد که فناوری های جدید را از آزمایشگاه ها به جهان بیاورد.
پیشرفت های فناوری در بسیاری از زمینه ها به توانایی چاپ ساختارهای فلزی در مقیاس نانو متکی است – مقیاسی صدها برابر کوچکتر از عرض یک موی انسان. سواب ساها، استادیار دانشکده مهندسی مکانیک جورج دبلیو. وودراف، و دکتر جونگو چوی. دانشآموز در آزمایشگاه ساها، تکنیکی را برای چاپ نانوساختارهای فلزی ابداع کرد که 480 برابر سریعتر و 35 برابر ارزانتر از روش مرسوم فعلی است.
تحقیقات آنها در مجله منتشر شده است مواد پیشرفته.
چاپ فلز در مقیاس نانو – تکنیکی که به نام الگوسازی نانو شناخته می شود – امکان ایجاد ساختارهای منحصر به فرد با عملکردهای جالب را فراهم می کند. برای توسعه بسیاری از فناوریها، از جمله دستگاههای الکترونیکی، تبدیل انرژی خورشیدی، حسگرها و سیستمهای دیگر حیاتی است.
عموماً اعتقاد بر این است که منابع نوری با شدت بالا برای چاپ در مقیاس نانو مورد نیاز است. اما این نوع ابزار که به عنوان لیزر فمتوثانیه شناخته می شود، می تواند تا نیم میلیون دلار هزینه داشته باشد و برای اکثر آزمایشگاه های تحقیقاتی و مشاغل کوچک بسیار گران است.
ساها گفت: «به عنوان یک جامعه علمی، ما توانایی تولید کافی از این نانومواد را به سرعت و مقرون به صرفه نداریم، و بنابراین فناوریهای امیدوارکننده اغلب محدود به آزمایشگاه میمانند و به کاربردهای دنیای واقعی تبدیل نمیشوند.»
“سوالی که میخواستیم به آن پاسخ دهیم این است که “آیا واقعاً برای چاپ در مقیاس نانو به لیزر فمتوثانیهای با شدت بالا نیاز داریم؟” “
آنها به دنبال نور کمهزینه و کمشدت بودند که بتوان به روشی مشابه لیزرهای فمتوثانیه فوکوس کرد و دیودهای ساطع نور سوپرلومینسانس (SLED) را برای در دسترس بودن تجاری خود انتخاب کردند. SLED ها نوری را منتشر می کنند که یک میلیارد بار کمتر از لیزرهای فمتوثانیه است.
ساها و چوی شروع به ایجاد یک فناوری چاپی اصلی به سبک پروجکشن کردند و سیستمی را طراحی کردند که تصاویر دیجیتال را به تصاویر نوری تبدیل میکند و آنها را روی یک سطح شیشهای نمایش میدهد. این سیستم مانند پروژکتورهای دیجیتال کار می کند، اما تصاویری را تولید می کند که فوکوس دقیق تری دارند. آنها از خواص منحصر به فرد نور سوپرلومینسانس برای تولید تصاویر با فوکوس واضح با حداقل نقص استفاده کردند.
آنها سپس یک محلول جوهر شفاف متشکل از نمک فلزی تولید کردند و مواد شیمیایی دیگری را اضافه کردند تا مطمئن شوند که مایع می تواند نور را جذب کند. هنگامی که نور سیستم پخش آنها به محلول برخورد کرد، باعث واکنش شیمیایی شد که محلول نمک را به فلز تبدیل کرد. نانوذرات فلزی به سطح شیشه میچسبند و تجمع ذرات فلزی باعث ایجاد نانوساختارها میشود. از آنجایی که این یک نوع چاپ پروجکشن است، میتواند بهجای نقطه به نقطه، کل ساختار را بهطور همزمان چاپ کند و سرعت آن را بسیار بیشتر کند.
پس از آزمایش این تکنیک، آنها دریافتند که چاپ در مقیاس نانو به سبک پروجکشن حتی با نور کم شدت امکان پذیر است، اما تنها در صورتی که تصاویر به شدت فوکوس شوند. ساها و چوی بر این باورند که محققان می توانند به راحتی کار خود را با استفاده از سخت افزارهای تجاری موجود تکرار کنند. بر خلاف لیزر گران قیمت فمتوثانیه، نوع SLED که ساها و چوی در چاپگر خود استفاده کردند حدود 3000 دلار قیمت دارد.
چوی گفت: در حال حاضر تنها بهترین دانشگاه ها به این فناوری های گران قیمت دسترسی دارند و حتی در آن زمان نیز در امکانات مشترک قرار دارند و همیشه در دسترس نیستند. ما میخواهیم توانایی چاپ سهبعدی در مقیاس نانو را دموکراتیزه کنیم و امیدواریم که تحقیقات ما راه را برای دسترسی بیشتر به این نوع فرآیند با هزینه کم باز کند.»
محققان می گویند تکنیک آنها به ویژه برای افرادی که در زمینه های الکترونیک، اپتیک و پلاسمونیک کار می کنند مفید خواهد بود که به انواع نانوساختارهای فلزی پیچیده نیاز دارند.
ساها گفت: «من فکر میکنم معیارهای هزینه و سرعت در جامعه علمی که بر روی ساخت و ساخت سازههای کوچک کار میکنند بسیار دست کم گرفته میشوند.
در دنیای واقعی، این معیارها برای انتقال اکتشافات از آزمایشگاه به صنعت مهم هستند. تنها زمانی که تکنیکهای تولیدی داشته باشیم که این معیارها را در نظر بگیرند، میتوانیم به طور کامل از فناوری نانو برای منافع اجتماعی استفاده کنیم.»


