چگونه باستان شناسان ابزارهای بین رشته ای را با “رها کردن وحشی” اشغال می کنند: استفاده از زمین شناسی سیاره ای برای اطلاع رسانی باستان شناسی در ایالات متحده
در حالی که زمینه های علمی زمین شناسی و باستان شناسی سیاره ای در ابتدا شبیه یک جفت طبیعی نیستند ، همپوشانی روش شناختی و فناوری منحصر به فرد آنها ، درک بهتری از فرآیندهای زمین شناسی مؤثر بر دو منطقه را در اختیار دانشمندان قرار می دهد. ابزارهایی که برای درک شکل گیری سایت زمین و سایر نهادهای سیاره ای استفاده می شود ، می توانند تحقیقات آینده را در هر دو زمینه آگاه سازند.
به تازگی ، لابروس این امتیاز را داشت که با دکتر تیموتی اسکارلت ، استادیار باستان شناسی و مردم شناسی در گروه علوم اجتماعی دانشگاه فناوری میشیگان ، در مورد گنجاندن روشهای باستان شناسی با مواردی که توسط زمین شناسان سیاره ای استفاده می شود ، صحبت کند. ما بحث کرده ایم که چگونه او از این ابزارها استفاده می کند و چگونه او این روش ها را برای پیشرفت – و دیگران – تأثیر می گذارد و بر آینده تحقیقات باستان شناسی تأثیر می گذارد.
لورنس توگتی: روشهای استفاده شده توسط زمین شناسان سیاره ای که در روشهای باستان شناسی (ابزار ، فناوری ها ، فناوری ها و غیره) استفاده می شوند را چگونه می بینید؟
دکتر تیموتی اسکارلت: Geo -archeology یک منطقه واقعاً بالغ در باستان شناسی و همچنین گروهی از روش هایی است که ما آن را “باستان شناسی چشم انداز” می نامیم. در طول حرفه من ، جغرافیایی Archaeology روشی اساسی بوده است که من باستان شناسی را می بینم- از یک رسوب مبتنی بر میکروسکوپ یا شیمی و تجزیه و تحلیل خاک ، تا توسعه اشکال در ژئومورفولوژی. اخیراً ، برخی از باستان شناسان در علوم آب و هوا و سیاره ای درگیر شده اند ، از یخچال شناسی و تغییرات آب و هوایی در زمینه های جدید علمی مانند سرخپوشان و مرزهای سیاره ای.
باستان شناسان همواره از ابزارها و شیوه های زمین شناسی استفاده کرده اند تا به ما در درک داده های محدود خود کمک کنند- تمام راه را به اولین دانشمندان در قرن 18 و 19 منتقل می کنند. با این حال ، من یک باستان شناس صنعتی هستم و تحقیقات و تدریس من معمولاً به یک دیدگاه باستان شناسی از دو یا سیصد سال گذشته در کره زمین و نه هزاران یا میلیون ها سال انجام می شود.
در حال حاضر ، انقلابهای باستان شناسی توسط ابزارهایی هدایت می شوند که بیشتر و بزرگتر را برای تجزیه و تحلیل فضا و زمان و عمق به ما می دهند (اگرچه آنها واقعاً به سادگی تحولات را تسریع می کنند ، نه انقلاب). ما داده های ابزار بیشتری داریم – مانند LIDAR ، و تعیین کمی عظیم داده های ژئومورفولوژیکی و فرهنگی را ارائه می دهیم. تصاویر ماهواره ای با وضوح بالا و سایر فن آوری های نظارت از راه دور مانند SAR و تصاویر طیفی چند و هیپر. تجزیه و تحلیل رایانه ای از تعداد زیادی از سایت های ثبت شده توسط هزاران مطالعه و مطالعه. درست مانند داده های زیست مولکولی از DNA و پروتئومیک باستانی و محیطی ، هیچ یک از اینها کاملاً جدید نیست. اما مقرون به صرفه تر و در دسترس تر از همیشه است. ما فقط بیشتر می دانیم و می توانیم بیش از هر زمان دیگری در تجربه انسانی تحلیل کنیم! این یک زمان هیجان انگیز برای باستان شناس است.
تحقیقات من در مورد این همه تغییر هیجان انگیز است. من می خواهم این را به بهترین وجه بگویم. من خودم علوم سیاره ای را انجام نمی دهم ، اما باستان شناسی صنعتی به من این امکان را می دهد تا ابزارهای تحقیقاتی و دانشمندان و دانشمندان را به روش های جدید مرتبط کنم و کار خود را در جهات جدید فشار دهم.
لورنس توگتی: چگونه شخصاً از برخی از این ابزارها و روشها در کار خود استفاده کردید؟ و نتیجه چه بود؟
دکتر تیموتی اسکارلت: از علوم روباتیک ، چشم انداز رایانه ، تجزیه و تحلیل الگوریتمی و نظارت از راه دور به عنوان مجموعه ای از نمونه ها استفاده کنید. در این مناطق همگرایی اتفاق می افتد و من برخی از این کارها را در جهات غیر منتظره هدایت می کنم.
هنگامی که من در مدرسه بودم ، شما مجبور بودید با همکاری ناسا کار کنید تا به سیستم عامل های سیستم های اطلاعات جغرافیایی دسترسی داشته باشید و فقط می توانید برای مطالعه داده ها روی پایانه های دسترسی محدود کار کنید. در حال حاضر انواع مختلفی از احساس هزینه کمتر ، سیستم عامل های بیشتر و با رابط های مناسب وجود دارد-زیرا بسیاری از افراد می توانند با ابزارهای دیجیتالی برای مطالعه سایت های وراثت ، بناها ، اشیاء و مناظر کار کنند و می توانند آنها را واقعاً در جوامع مجازی و فیزیکی به اشتراک بگذارند.
در میان این نمونه ها در کار خودم – من سی سال است که باستان شناسی جوامع معدن و معدن را مطالعه می کنم. من یک باستان شناسی صنعتی متعارف را انجام دادم – با توجه به رونق و شلوغی جوامع ، درک هزینه های اجتماعی و زیست محیطی برای تولید ثروت استخراجی و سیستم های فرهنگی و حقوقی که از طریق آنها سازماندهی شده اند ، در حال تغییر سیستم های تکنولوژیکی استخراج است. با این حال ، در چند سال گذشته ، من دیده ام که مردم در حال ترکیب ایده ها و فناوری ها و سیستم های اعتقاد هستند که مرا مجبور به تجدید نظر در کل تمرین باستان شناسی معدنکاری کرده است.
دکتر اسکارلت و روور روور به عنوان بخشی از یک پروژه ناسا به نام Luster (تحقیقات فناوری سطح قمری) ، که برای اندازه گیری محتوای یخ آب در یک رژل قمری شبیه سازی شده طراحی شده است. (اعتبار: تیموتی اسکارلت)
به جای فکر کردن در مورد منطقه من به عنوان روشی برای مطالعه و درک چگونگی استخراج مردم از محیط خود به مرور زمان (که هنوز هم یک هدف عالی است) یا به عنوان راهی برای مدیریت یا جلوگیری از تخریب میراث باستانی در هنگام استخراج کننده های تازه در حال توسعه (یکی دیگر از هدف های نجیب) ، من به جامعه کمک می کنم تا از باستان شناسی استفاده کند تا از آن باستان شناسی استفاده کند تا از آن باستان شناسی استفاده کند تا باستان شناسی را باستان شناسی کند. تغییر و کمک به افراد آینده در مرزهای سیاره ای.
افراد با استفاده از سکوهای نوآورانه و توده های حسی برای مطالعه مکان های تاریخی و باستانی ، از ابزارهای خاص در زمینه های مختلف در باستان شناسی زیرزمینی و زیر آب استفاده می کنند. آنها می توانند با تکنیک های توسعه در یادگیری ماشین ، پردازش تصویر و سیستم های روباتیک خودمختار برای غلبه بر این موانع ترکیب شوند. بسیاری از شرکت های موجود در بازار با سیستم های فن آوری مستقر (PSH و PUSH) و انرژی در حال ظهور در معدن زمین گرمایی متروکه و در اشکال مختلف انرژی گرانشی زیرزمینی مبتنی بر انرژی وجود دارند.
دکتر اسکارلت از جامعه Keweenaw پس از شستشو به عنوان بخشی از پروژه Push (Pumped Underground Storage Hydropower) ، که یک پروژه جهانی است که برای کاهش نیاز ما به سوخت های فسیلی و مین های متروکه طراحی شده است. (اعتبار: دانشگاه فناوری میشیگان)
اینها همه فرصتهای اصلی برای از بین بردن بی عدالتی های اجتماعی و محیطی گذشته و درمان میراث زیست محیطی فعلی است ، در حالی که زیرساخت های انرژی ما را برای خدمت به قرن بعدی تغییر می دهد. در اصل ، بسیاری از جوامع را می توان به این فناوری ها جلب کرد ، اما سرمایه گذاران به دلیل ناشناخته ها از آنها منحرف می شوند- آنها وضعیت زیرزمینی را نمی دانند بدون اینکه میلیون ها دلار برای “کم آبی” (یعنی تخلیه) معدن و اعزام مردم در این محیط خطرناک برای مطالعه آن. این یک شرط محو تر برای ساخت وسایل جدید ، برش به فضاهای سبز و اضافه کردن یک گیربکس جدید خواهد بود.
من برخی از تیم ها را هدایت می کنم و از دیگران پشتیبانی می کنم زیرا سعی می کنیم ابزارهای خودکار یادگیری تصویر و ماشین را توسعه دهیم که می تواند کتابخانه ها را از نقشه های قدیمی و طرح های میدانی به مدلهای سه بعدی عملکردی از فضاهای زیرزمینی تبدیل کند. در عین حال ، ما به سکوهای روباتیک خودمختار و از راه دور احتیاج داریم که می توانند در محیط های زیرزمینی بسیار خطرناک یا خشک کار کنند. ما به زودی قادر خواهیم بود مین های باستانی و تاریخی را “همانطور که طراحی شده است” و “همانطور که” ترسیم خواهیم کرد ، به طوری که می توانیم کارهای زیرزمینی مقالات معدن و فعالیتهای انسانی را بهتر کشف کنیم ، بهتر این منابع را با جوامع مدیریت کنیم و حتی به روشهای خلاقانه برای استفاده مجدد از آنها ، برای حفظ میراث زنده فکر کنیم.
لورنس توگتی: آیا فکر می کنید باستان شناسان بیشتری این روش ها و ابزارها را در کارهای بعدی شامل می شوند؟ به ویژه با توجه به تصاویر غیر تهاجمی.
دکتر تیموتی اسکارلت: کاملا از آنجا که هزینه ها کاهش می یابد و وسایل باستان شناسی کوچک می شوند و یا (در بهترین حالت) ، مردم به هر ابزاری نوآورانه که می توانند از آن استفاده کنند ، نیاز دارند. و به عنوان نمونه ، من اغلب سنسورها یا سکوهایی را که دانشمندان دیگر جایگزین آن با “جدیدترین و بهترین” نسخه ها به ارث می برم. تجهیزات قدیمی تر آنها ، اگرچه سال آینده دقت یا وضوح کمی از مدل وجود دارد ، اما در باستان شناسی کاملاً برای ما کار خواهد کرد!
تیم رهبری آزمایشگاه انتقال انرژی Keweenaw ، متشکل از رومی Sidortov (طرح مقدماتی) ، آنا داورسون (سمت راست) ، Shardul Tivani (در مرکز) و دکتر اسکارلت (زمینه). این عکس زمانی گرفته شده است که تیم وارد حلقه قطب شمال می شود تا یک مطالعه موضوعی موضوعی در نزدیکی Kiruna ، سوئد را انجام دهد. (اعتبار: تیموتی اسکارلت)
لورنس توگتی: گسترده تر ، فکر می کنید باستان شناسی از فناوری ها و ابزارهای مناطق دیگر استفاده می کند؟
دکتر تیموتی اسکارلت: باستان شناسان با رها کردن وحشی وام می گیرند و دزدی می کنند. ما ایده های علم ، بلکه از تاریخ و علوم انسانی و هنر را می پذیریم. ما ایده های جدید و ابزارهای جدید را دوست داریم- “چه اتفاقی می افتد اگر …” یک عبارت مشترک است. یا “بیایید فقط این را امتحان کنیم و ببینیم چه اتفاقی می افتد …”
این نتایج فوق العاده ای دارد ، اما همچنین هزینه دارد. باستان شناسان با فناوری یا فناوری یا ایده جدید بازی خواهند کرد ، اما برای درک سوالات مهم مدتی طول می کشد:
آیا واقعاً باید این را بدانیم؟ چرا این داده ها مهم هستند یا مفید هستند؟ چرا ارزش این است که سؤال من را از این طریق سازماندهی کنم؟ بعضی اوقات ما با یک ساز بازی خواهیم کرد و بعد از اینکه متوجه شدیم ابزار محدودی وجود دارد ، آن را کنار می گذاریم. اما غالباً این بازی منجر به پیشرفت چشمگیر در-LIDAR ما می شود. نه یک انقلابی ، بلکه یک واقعه اخیراً هدایت شده در تکامل باستان شناسی چشم انداز.
—
دکتر اسکارلت و سایر باستان شناسان تصویر می دانند که بعید است ، اما مکمل ابزارها و روشهای “وام گرفتن” از مناطق دیگر می تواند مطالعات باستان شناسی را به روش های جدید و هیجان انگیز اطلاع دهد. یک نمونه که به این نویسنده علاقه مند است ، جدا شدن مداوم زمین شناسی و باستان شناسی سیاره ای و حفظ میراث کیهانی ماه و مریخ ، سرزمین های ویژه آپولو بر روی ماه و روورهای منقضی شده در سطح مریخ است. حفظ این آثار باستانی می تواند نسل های آینده را با سابقه حیرت انگیز از روزهای اولیه مطالعه فضایی فراهم کند.
شما می توانید با D -R Timothy Scarlett در LinkedIn تماس بگیرید یا در مورد کار وی در دانشگاه فناوری میشیگان در اینجا بیشتر بخوانید.



