هابل به دلیل مشکل در یکی از ژیروسکوپ هایش آفلاین است

جریان غنی داده های علمی – و تصاویر خیره کننده – که از تلسکوپ فضایی هابل می آید، به دلیل مشکلات ژیروسکوپ آن قطع می شود. یکی از سه ژیروسکوپ باقیمانده تلسکوپ یک قرائت غلط داد و هابل به طور خودکار وارد حالت امن شد. در حالت ایمن، عملیات علمی به حالت تعلیق درآمده است.
بدون ژیروسکوپ، هابل نمی تواند خود را به درستی جهت یابی کند. ژیروسکوپها سرعت چرخش تلسکوپ را اندازهگیری میکنند و به تلسکوپ کمک میکنند تا بداند به کجا میرود. آنها بخشی از سیستمی هستند که تلسکوپ فضایی را در جهت درست نگه می دارد. هیچ نشانه ای از مشکل در ابزارهای هابل، مانند دوربین میدان عریض 3 یا دوربین نقشه برداری پیشرفته، وجود ندارد.
همه چیز از 19 نوامبر شروع شد، زمانی که هابل به حالت ایمن رفت. مهندسان تلسکوپ را برگرداندند و روز بعد عملیات علمی منظم از سر گرفته شد. با این حال، ژیروسکوپ ناپایدار دوباره مشکلاتی ایجاد کرد و تلسکوپ فضایی بار دیگر عملیات علمی را در 21 ام متوقف کرد. دوباره بازیابی شد، سپس در 23 نوامبر به حالت امن بازگشت. اکنون شرایط اینجاست.
هابل با شش ژیروسکوپ اصلی به فضا پرتاب شد، اما آنها خیلی سریع از کار دست کشیدند. هابل در آخرین ماموریت خدمات شاتل خود در سال 2009، شش ژیروسکوپ جدید دریافت کرد. سه تا از آنها از نوع قدیمی تر بودند که نسبتاً سریع شکست خوردند و سه تای جدید بودند. سه ژیروسکوپ قدیمیتر از سال 2009 شکست خوردند و هابل سه ژیروسکوپ باقیمانده دارد که همگی طراحی مدرنتری دارند. می تواند با یک ژیروسکوپ کار کند، اگرچه کارایی کمتری دارد.

هر ژیروسکوپ یک استوانه کوچک پر از مایع است. در داخل مایع، یک شناور داخلی هزاران بار در ثانیه می چرخد. شش ژیروس اصلی و سه مورد از جایگزین های 2009 حاوی برم در مایع بودند. برم ژیروسکوپ ها را خورده و باعث مرگ نهایی آنها شد.

این اولین بار نیست که ژیروسکوپ های آسیب دیده باعث توقف عملیات علمی هابل می شوند. حادثه قبلی در سال 2018 رخ داد. در آن زمان، کن سمباخ مدیر موسسه علمی تلسکوپ فضایی (STScI) بود. یک مصاحبهاو تا حدودی ابراز ناامیدی کرد و به Business Insider گفت: «ما در گذشته با این ژیروسکوپ مشکلاتی داشتیم و برخی از سرنخهای احتمالی به موضوع فعلی داریم. اما چیزی که برای هابل واضح است این است که همه این ژیروسکوپ ها ذهن خود را دارند. فکر نمیکنم کسی واقعاً بداند در حال حاضر چه اتفاقی برای او میافتد.»
ژیروسکوپها تنها بخشی از سیستمی هستند که هابل را در جایی که ستارهشناسان میخواهند نشان دهد. این سیستم همچنین شامل چرخ های جت و سنسورهایی برای تنظیم دقیق است.

هابل هیچ پیشرانی ندارد، بنابراین نمی تواند خود را به پیش ببرد. اما می تواند نگرش یا جهت گیری خود را با استفاده از چرخ های واکنش خود تغییر دهد. بنابراین او اهداف متفاوتی به دست می آورد. اما به ژیروسکوپ و سنسورهای تنظیم دقیق به همراه اجزای دیگر نیاز دارد. همه آنها با هم کار می کنند و بدون ژیروسکوپ سیستم نمی تواند کار کند.
دیگر هیچ ماموریت خدماتی هابل وجود نخواهد داشت. همانطور که ژیروسکوپ ها و سایر تجهیزات همچنان از کار می افتند، تلسکوپ در نهایت به زباله های فضایی بیشتری تبدیل می شود. اما ناسا انتظار دارد این ژیروسکوپ ها تا سال 2030 دوام بیاورند.
پرسنل هابل در حال انجام آزمایشات سیستم های تلسکوپ به امید یافتن راه حلی هستند. اگر آنها نتوانند بازگردانده شونده را دوباره برگردانند، سپس تاکتیک را تغییر خواهند داد. آنها عملیات را به یک ژیروسکوپ کاهش می دهند که بر عملیات علمی تأثیر می گذارد. در نهایت این یکی از کار خواهد افتاد و سپس آنها آخرین ژیروسکوپ باقیمانده ای خواهند داشت که می توانند استفاده کنند.
وقتی آخرین ژیروسکوپ از کار بیفتد غم انگیز خواهد بود. هابل 33 سال است که کار می کند و نسل های زیادی از مردم با دیدن تصاویر آن بزرگ شده اند. این اولین تلسکوپ فضایی ما نبود، اما بهترین تلسکوپ فضایی ما در چند دهه اخیر بود.

جایگاه تلسکوپ فضایی هابل در تاریخ تضمین شده است، مهم نیست چقدر طول بکشد. اما ناسا ثابت کرده است که می تواند هابل را بدون دست زدن به آن حفظ کند.
امیدواریم بتوانند به زودی به فعالیت های علمی عادی خود ادامه دهند و برگردند. اکتشافات در انتظار و همچنین درمان برای چشم است.


