قلعههای فسیلی نشان میدهند که کلپ بسیار پیش از حیواناتی است که امروزه در جنگلهای کلپ میبینیم


بازسازی اشعه ایکس از فسیل جلبکی 32 میلیون ساله رنگی برای نشان دادن پایه (نارنجی)، نگهدارنده (زرد) و دوکفه ای که به آن متصل است (آبی). اعتبار: دولا پارکینسون/منبع نور پیشرفته، آزمایشگاه ملی لارنس برکلی
جنگلهای بینظیر کلپ زیر آب که در سواحل اقیانوس آرام قرار دارند، از اکوسیستم متنوعی پشتیبانی میکنند که گمان میرود در 14 میلیون سال گذشته با جلبکها تکامل یافته است.
اما یک مطالعه جدید نشان می دهد که جلبک ها در سواحل شمال غربی بیش از 32 میلیون سال پیش، مدت ها قبل از ظهور گروه های مدرن پستانداران دریایی، شکوفا شده اند. جوجه های دریاییپرندگان و دوکفه ای هایی که امروزه جنگل ها را خانه می نامند.
سن بسیار بیشتر این جنگلهای کلپ ساحلی، که امروزه اکوسیستمی غنی از سمورها، شیرهای دریایی، فوکها و بسیاری از پرندگان، ماهیها و سختپوستان هستند، به این معنی است که آنها احتمالاً منبع غذایی اصلی برای یک پستاندار باستانی و اکنون منقرض شده به نام desmostylian بودهاند. تصور می شود که چرنده به اندازه اسب آبی با گاوهای دریایی امروزی، گاو دریایی و اقوام زمینی آنها، فیل ها، مرتبط باشد.
سیندی لوی، گیاه شناس دیرینه، استاد زیست شناسی یکپارچه در دانشگاه می گوید: «در ابتدا مردم گفتند، ما فکر نمی کنیم که کلپ 14 میلیون سال پیش وجود داشته باشد، زیرا موجودات مرتبط با جنگل مدرن کلپ هنوز آنجا نبوده اند. کالیفرنیا، برکلی. برکلی.
“اکنون ما نشان میدهیم که جلبکها آنجا بودند، فقط همه موجوداتی که انتظار داشتید با آنها مرتبط باشند، نبودند. این خیلی عجیب نیست زیرا شما قبل از اینکه همه چیز وارد عمل شود، ابتدا به پایه و اساس کل سیستم نیاز دارید. “
شواهدی برای قدمت بیشتر جنگل های کلپ گزارش شده در مجله مجموعه مقالات آکادمی ملی علوماز فسیلهای تازه کشفشده جلبکها میآید—بخش ریشهمانند جلبک که آن را به سنگها یا موجودات مرتبط با سنگ در کف دریا متصل میکند. میله یا ساقه به نگهدارنده متصل می شود و تیغه ها را پشتیبانی می کند که معمولاً به لطف حباب های هوا در آب حمل می شوند.
همکار لوی، استفن کیل، این دژهای فسیل شده را که هنوز صدفها را به دام میاندازند و سختپوستان و حلزونها را در بر میگیرند، به 32.1 میلیون سال پیش، در اواسط عصر سنوزوئیک، که از 66 میلیون سال پیش تا امروز ادامه میدهد، نسبت میدهد. قدیمی ترین فسیل جلبکی که قبلاً شناخته شده بود، متشکل از یک حباب هوا و تیغه ای شبیه به جلبک امروزی است که قدمت آن به 14 میلیون سال پیش باز می گردد و در مجموعه موزه دیرینه شناسی دانشگاه کالیفرنیا (UCMP) قرار دارد.

برش فسیل 32 میلیون ساله که یک هاپتر انگشت مانند را نشان می دهد که به خرچنگ تبدیل شده است. اعتبار: استفن کیل
کیل، نویسنده اصلی مقاله و متصدی ارشد موزه تاریخ طبیعی سوئد در استکهلم، میگوید: «لولههای ما شواهد خوبی ارائه میدهند که جلبکها منبع غذایی برای گروهی مرموز از پستانداران دریایی، دسموستیلیا هستند.
“این تنها راسته پستانداران سنوزوئیک است که در واقع در طول سنوزوئیک منقرض شدند. کلپ مدتهاست به عنوان پیشنهاد شده است منبع غذا برای این پستانداران دریایی به اندازه اسب آبی، اما شواهد واقعی وجود نداشت. مواضع ما نشان میدهد که جلبکها کاندیدای احتمالی هستند.”
به گفته کیل و لوی، که نویسنده ارشد مقاله و متصدی UCMP گیاهشناسی دیرینه است، این جنگلهای کلپ اولیه احتمالاً به پیچیدگی جنگلهایی که حدود 14 میلیون سال پیش تکامل یافتهاند، نبودهاند. فسیلهای اواخر سنوزوئیک در امتداد سواحل اقیانوس آرام، انبوهی از دوکفهها – صدف، صدف و صدف – پرندگان و پستانداران دریایی، از جمله سیرنیانهای مربوط به گاوهای دریایی و اجداد منقرض شده و خرسمانند سمور دریایی به نام کولپونوموس را نشان میدهند. چنین تنوعی در آن یافت نمی شود فسیل ها 32 میلیون سال پیش
کیل گفت: «یک مفهوم دیگر این است که فسیلها بار دیگر نشان دادند که تکامل حیات – در این مورد، جنگلهای کلپ – پیچیدهتر از آن چیزی است که شواهد بیولوژیکی به تنهایی نشان میدهد. فسیلها نشان میدهند که حیوانات متعددی در طول 32 میلیون سال گذشته از جنگلهای کلپ پدیدار شده و ناپدید شدهاند. جنگل اکوسیستم هایی که امروز می شناسیم فقط در چند میلیون سال اخیر تکامل یافته اند.”
ارزش علاقه مندان به شکار فسیلی
این فسیل ها توسط جیمز گودرت، جمع آوری کننده فسیل آماتور که در گذشته با کیل کار کرده بود، کشف شد. وقتی گودرت چهار گره سنگی را که در امتداد ساحل نزدیک نهر جانسن در شبه جزیره المپیک واشنگتن پیدا کرد باز کرد، چیزی را دید که شبیه تودههای کلپ و سایر جلبکهای درشت که معمولاً امروزه در امتداد ساحل یافت میشوند.
کیل، که در تکامل بی مهرگان متخصص است، موافقت کرد و متعاقباً بر اساس نسبت ایزوتوپ های استرانسیوم، تاریخ سنگ ها را تعیین کرد. او همچنین سطوح ایزوتوپهای اکسیژن را در پوستههای دوکفهای تجزیه و تحلیل کرد تا مشخص کند که صدفها در آبهای کمی گرمتر از امروز زندگی میکنند، در محدوده دمایی بالاتری که در جنگلهای کلپ مدرن یافت میشود.

این جدول زمانی تکامل جنگلهای کلپ و موجودات مرتبط در امتداد سواحل اقیانوس آرام را در طول 32 میلیون سال گذشته، همراه با تغییرات دمای آب توصیف میکند. نوارهای سیاه اعضای اکوسیستمهای مدرن و پیچیده کلپ را نشان میدهند – سمورهای دریایی، حلزونها، خارپشتهای دریایی و تا همین اواخر، گاوهای دریایی. میلههای سبز نمایندگانی از بسترهای جلبکی اولیه را نشان میدهند که اکنون منقرض شدهاند، از جمله دسموستیلها و پلوپتریدهای پنگوئنمانند. عکس: استفن کیل و سیندی لوی
لوی برای دریافت اسکن سه بعدی اشعه ایکس از یکی از فسیل های پایدار با استفاده از میکروسکوپ توموگرافی اشعه ایکس پرتوی سنکروترون (SRXTM) به یکی از نویسندگان، دولا پارکینسون، دانشمند منبع نور پیشرفته در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی، مراجعه کرد. وقتی او بخشهای پرتو ایکس دقیق فسیل را بررسی کرد، از دیدن یک سختپوست سختپوست، یک حلزون، یک صدف و یک روزنفرنگ کوچک تک سلولی که در کوه پنهان شده بود، شگفتزده شد.
با این حال، لوی خاطرنشان کرد که تنوع بی مهرگان موجود در قلعه فسیلی 32 میلیون ساله به اندازه موجود در قلعه کلپ امروزی نیست.
لوی گفت: “قطعاً اگر شما در حال حاضر وارد یک اکوسیستم جلبکی میشوید، انبارها آنقدر غنی نیستند.” “تنوع موجودات زنده در این اکوسیستم ها هنوز آغاز نشده است.”
کیل و لوی مطالعات بیشتری را در مورد فسیلها برنامهریزی میکنند تا ببینند آنها در مورد تکامل چه چیزی را نشان میدهند جلبک دریایی اکوسیستم در اقیانوس آرام شمالی و چگونگی ارتباط آن با تغییرات در سیستم آب و هوای اقیانوس
سایر نویسندگان این مقاله عبارتند از رزماری رومرو، متخصص جلبک که دکترای خود را دریافت کرد. از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال 2018 و اکنون یک دانشمند محیط زیست در گروه ماهی و حیات وحش کالیفرنیا است. مایکل کرینگز، گیاه شناس دیرینه از دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان در مونیخ، آلمان؛ و تونی هوین، دانشجوی سابق دانشگاه برکلی. گودرت همکار پژوهشی در موزه تاریخ طبیعی و فرهنگ برک در دانشگاه واشنگتن، سیاتل است.
اطلاعات بیشتر:
کیل، استفن و همکاران، جلبک های الیگوسن اولیه و تکامل گام به گام اکوسیستم جلبکی اقیانوس آرام شمالی، مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (2024). DOI: 10.1073/pnas.2317054121. doi.org/10.1073/pnas.2317054121
تهیه شده توسط
دانشگاه کالیفرنیا – برکلی
نقل قول: فسیلهای نگهدارنده اجداد دور جلبکهایی را نشان میدهند که امروز در جنگلهای کلپ میبینیم (2024، 15 ژانویه) بازیابی شده در 16 ژانویه 2024، از https://phys.org/news/2024-01-fossil-holdfasts -kelp-predate-animals .html
این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هرگونه معامله منصفانه برای اهداف مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوا فقط برای مقاصد اطلاعاتی ارائه شده است.




