مقالات

بیشتر اشکال ورزش بی خطر هستند – اما خطرات آن را نادیده نگیرید


ورزش دویدن غروب آفتاب

تحقیقات جدید نتیجه می‌گیرد که بیشتر ورزش‌ها و ورزش‌ها خطر آسیب‌های جدی را به همراه دارند. این مطالعه با پوشش 61 ورزش و استفاده از داده های بیمارستان ملی، ایمنی نسبی فعالیت های تناسب اندام را برجسته می کند و روند رو به رشد آسیب در سراسر جهان را شناسایی می کند و از اقدامات پیشگیرانه و نظارت بر آسیب در زمان واقعی حمایت می کند.

نتایج یک مطالعه پنج ساله انجام شده توسط محققان دانشگاه باث در بریتانیا نشان می دهد که احتمال آسیب جدی ناشی از اکثر اشکال ورزش بسیار کم است.

یک مطالعه پنج ساله به رهبری دانشگاه باث محققان بریتانیایی دریافته‌اند که خطر آسیب‌های جدی در بیشتر ورزش‌ها و ورزش به‌طور شگفت‌انگیزی کم است.

این مطالعه که توسط انجمن پزشکی بریتانیا تامین می شود، نشان می دهد که حتی ورزش هایی که به عنوان خطرناک تلقی می شوند، مانند دوچرخه سواری در جاده، عمدتاً بی خطر هستند. این تحقیق نشان می دهد که مزایای شرکت در فعالیت های تناسب اندام بسیار بیشتر از خطرات بالقوه است.

این اولین بار در انگلستان و ولز است که محققان تلاش کرده اند تا خطرات نسبی آسیب ناشی از ورزش یا سایر فعالیت های بدنی را توصیف و کمیت کنند. ما امیدواریم که نتایج مطالعه به شرکت کنندگان و سازمان دهندگان فعالیت کمک کند تا فعالیت های خود را ایمن تر کنند.

داده های مطالعه جدید که اخیراً در مجله منتشر شده است جلوگیری از صدماتمنتشر شده توسط BMJ – از بیمارستان‌هایی در سراسر کشور می‌آید که شرکت‌کنندگان در ورزش و ورزش آسیب‌های عمده‌ای را متحمل شده‌اند.

بینش تحقیق و یافته های کلیدی

محققان دریافتند که بین سال های 2012 تا 2017، در مجموع 11702 آسیب ناشی از ورزش و ورزش بوده است.

دکتر شان ویلیامز، محقق دپارتمان بهداشت و مرکز سلامت و پیشگیری از آسیب و بیماری در دانشگاه باث و محقق ارشد این مطالعه، گفت: «این کار نشان می‌دهد که شرکت در فعالیت‌های تناسب اندام بسیار ایمن و مفید است. دستیابی.

“در حالی که هیچ فعالیت بدنی کاملاً بدون خطر نیست، احتمال آسیب جدی در مقایسه با مزایای بی شمار سلامتی و تندرستی ناشی از فعال ماندن بسیار کم است.”

این مطالعه 61 ورزش و سایر فعالیت های بدنی انجام شده در سطح ملی را بدون توجه به محبوبیت آنها مورد بررسی قرار داد و ارزیابی قابل مقایسه ای از خطرات برای شرکت کنندگان ارائه کرد. شاید تعجب آور نباشد که فعالیت های تناسب اندام (مانند دویدن، گلف، کلاس های رقص و جلسات تناسب اندام) کمترین احتمال آسیب دیدگی را دارند. دویدن 0.70 آسیب، گلف 1.25 آسیب، و کلاس های تناسب اندام تنها 0.10 در هر 100000 شرکت کننده در سال است.

در میان ورزش‌هایی که بیشترین مشارکت را دارند، فوتبال بیشترین میزان آسیب را دارد (6.56 آسیب / 100000 شرکت کننده در سال)، اگرچه این میزان نیز نسبتاً کم است. ورزش‌های موتوری، اسب‌سواری و گلایدر (پاراگلایدر و هانگ‌گلایدر) پرخطرترین فعالیت‌های مورد مطالعه بودند که ورزش‌های موتوری منجر به 532 آسیب، تعقیب اسب 235 و پرواز با هواپیما 191 آسیب به ازای هر 100000 شرکت‌کننده شد.

بروز مردان (6.4 صدمات / 100000 شرکت کننده در سال) بیشتر از بروز زنان (3.3 آسیب / 100000 شرکت کننده در سال) است.

چرا ورزش خطرناک تر می شود؟

شاید نگران کننده باشد، خطرات آسیب در ورزش های رایج و سایر فعالیت های بدنی در سطح بین المللی در حال افزایش است. برای مثال، در ویکتوریا، استرالیا، نرخ سالانه آسیب‌های ورزشی بستری در بیمارستان بین سال‌های 2004 تا 2010، 24 درصد افزایش یافته است، با بروز آسیب‌های شدید مرتبط با ورزش یا مرگ 12.2 در هر 100000 شرکت‌کننده در سال.

این روند در بریتانیا نیز منعکس شده است. تاکید بر این داده‌های یک واحد تروما و ستون فقرات منطقه‌ای است که افزایش تقریباً 500 درصدی در بروز تصادفات جدی موتوراسپرت را در پنج سال منتهی به 2015 شناسایی کرده است.

دکتر مدی دیویس، نویسنده ارشد این مطالعه و محقق سابق پسا دکتری در دانشگاه باث، گفت: «وقتی به آسیب‌های ثبت‌شده در سال 2012 – سال شروع مطالعه – نگاه کردم، واضح بود که خطرات به طور قابل‌توجهی کمتر از آن‌ها بود. در سالهای آخر مطالعه بودند.

او خواستار تحقیقات بیشتر «زمان واقعی» شد تا بفهمد دقیقاً چگونه و چرا افراد بیشتری به خود صدمه می زنند.

او گفت: “در حالی که یافته‌ها مبنی بر اینکه افراد بیشتری مجروح می‌شوند ممکن است چندوجهی باشد – ثبت داده‌های آسیب در طول مطالعه بهبود یافته است، به این معنی که اکنون آسیب‌های بیشتری ثبت می‌شود – مهم است که به هر گونه افزایش بار پاسخ داده شود. که داده ها برای فعالیت های ایمن تر استفاده شوند.

آسیب جدی برای شرکت کنندگانی که در بیمارستان بستری هستند، خانواده های آنها و NHS بار آشکاری است و هدف این مطالعه کاهش این بارها با باز کردن خطر آسیب در هر فعالیت و سپس هماهنگ کردن اقدامات است.

دکتر ویلیامز گفت: بسیاری از آسیب های ورزشی و تفریحی قابل پیشگیری هستند. خواه تجهیزات حفاظتی باشد، تغییرات قوانین یا قوانین، یا آموزش، زمانی که بدانیم آسیب‌ها چگونه و در کجا اتفاق می‌افتند، می‌توانیم به فکر راه‌هایی برای پیشگیری از آن در هر رشته ورزشی باشیم.»

امید است که این کار منجر به توسعه یک ثبت ملی با قابلیت تجزیه و تحلیل داده ها در زمان واقعی شود. این ثبت، ثبت صدمات جدی ناشی از ورزش و فعالیت بدنی را استاندارد می کند تا بتوان روندها یا الگوهای خطر را به سرعت شناسایی کرد و بر اساس آنها عمل کرد.

نمونه ای از مواردی که قبلاً این اتفاق افتاده است مربوط به ایمنی ترامپولین است. فروش ترامپولین باغ در سال 2005 افزایش یافت و تا سال 2014 تا 250000 دستگاه در بریتانیا فروخته شد. انجمن سلطنتی برای پیشگیری از تصادفات (RoSPA) که با کالج سلطنتی پزشکی اورژانس همکاری می کند، افزایش صدمات ناشی از ترامپولین را شناسایی کرده و توصیه هایی را برای بهبود ایمنی صادر کرده است که از محدود کردن ترامپولین به یک نفر در یک زمان متغیر است. کودکان زیر شش سال از ترامپولین خارج می شوند و مدل هایی را می خرند که با توری ایمنی بسته شده اند.

به تولیدکنندگان ترامپولین نیز کمک شد تا استانداردهای ایمنی را رعایت کنند، برای مثال با افزودن بالشتک در اطراف ترامپولین. شرکای تجاری نیز برای بهبود ایمنی در پارک های ترامپلاین مشارکت داشتند.

در نتیجه دستورالعمل های RoSPA، حوادث جدی به طور قابل توجهی کاهش یافته است.

پروفسور کیت استوکس و دکتر کارلی مک کی، هر دو از دپارتمان بهداشت دانشگاه باث، نیز در پروژه آسیب های ورزشی شرکت داشتند. این تحقیق با همکاری چندین موسسه خیریه، دانشگاه و سازمان از جمله وزارت دیجیتال، فرهنگ، رسانه و ورزش (DCMS) و ورزش انگلستان انجام شد.





Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا