مقالات

گفتمان مدنی در مورد تغییر اقلیم | اخبار MIT



یک ابتکار جدید MIT که برای تشویق گفتگوی باز در محوطه دانشگاه طراحی شده است، با یک مکالمه متمرکز بر نحوه پاسخگویی به چالش های تغییرات آب و هوایی آغاز شده است.

«تغییر آب و هوا: تهدید یا برآمدگی وجودی در جاده» استیو کونین، فیزیکدان نظری و معاون سابق وزیر علوم ایالات متحده در دوران دولت اوباما، و کری امانوئل، استاد بازنشسته علوم جوی در MIT، حضور دارند. جمعیتی متشکل از 130 نفر از دانشجویان، کارکنان و اساتید در یک سالن سخنرانی MIT برای بحث در روز سه شنبه، 24 اکتبر گرد هم آمدند.

کونین در آغاز گفتگو با اشاره به ادعای خود مبنی بر اینکه تغییرات اقلیمی به جای یک تهدید وجودی، یک «دست انداز در جاده» است، گفت: «این دست انداز به شدت مورد علاقه است. او پس از پیشنهاد آینده‌ای که در آن می‌توانیم به‌طور بالقوه انتظار رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا را داشته باشیم، علی‌رغم چالش‌های حمل‌ونقل و زیرساخت‌های تغییرات آب و هوایی، به این نتیجه رسید که سرمایه‌گذاری در انرژی هسته‌ای و افزایش ظرفیت مربوط به ذخیره‌سازی بادی و انرژی خورشیدی می‌تواند به کاهش آب و هوا کمک کند. پدیده ها.

امانوئل، در حالی که به طور کلی با ارزیابی کونین از چالش‌های آب و هوایی و راه‌حل‌های بالقوه موافق بود، نسبت به دست کم گرفتن تهدید تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان هشدار داد.

او استدلال کرد: «انطباق بشر با ثبات آب و هوا ما را برای مدیریت موثر افزایش دما و اثرات مرتبط با آن آماده نکرده است». ما با رویدادهایی که کمتر تکرار می شوند مانند آنچه اکنون می بینیم سازگار نیستیم.»

امانوئل خاطرنشان کرد کربن زدایی می تواند به کاهش درگیری های جهانی بر سر استفاده از سوخت های فسیلی کمک کند. وی گفت: «کربنیزاسیون سالانه بین 8 تا 9 میلیون نفر را می کشد.

بحث تغییرات آب و هوا یکی از چندین برنامه ریزی شده در دانشگاه در سال تحصیلی جاری است. را سری بلندگو بخشی از “گفتمان مدنی در کلاس درس و فراتر از آنابتکاری که توسط فیلسوفان MIT الکس برن و برد اسکو رهبری می شود. هدف این پروژه دو ساله تشویق تبادل نظر آزاد در داخل و خارج از کلاس های درس کالج و دانشگاه است.

مجموعه سخنرانان رهبران فکری بیرونی را با اعضای هیئت علمی MIT گرد هم می آورد تا پرسش و مناظره درباره انواع ایده ها را تشویق کنند.

یافتن زمینه مشترک

در طول گفتگوی تغییرات آب و هوا، کونین و امانوئل هر دو رویکردی آهسته و پیوسته را برای تلاش‌های کاهش پیشنهاد کردند و به شرکت‌کنندگان یادآوری کردند که برای مثال، کشورهای در حال توسعه نمی‌توانند رویکردی در جهان توسعه‌یافته برای تغییرات آب و هوایی اتخاذ کنند.

کونین به حضار یادآور شد: «این افراد نیازهای فوری دارند که ممکن است شامل استفاده از سوخت‌های فسیلی باشد.»

کونین و امانوئل هر دو مجموعه ای از اقدامات را برای حمایت از کاهش تغییرات آب و هوا و پیام رسانی موثر توصیه کردند:

  1. حفظ و بهبود علم آب و هوا – به مطالعه و گزارش یافته‌ها ادامه دهید.
  2. ارتباطات اقلیمی را برای افراد عادی بهبود بخشید – داستانی قابل درک و منسجم بگویید.
  3. قبل از کاهش، روی قابلیت اطمینان و مقرون به صرفه بودن تمرکز کنید – تلاش های گسترده ای را انجام ندهید که می تواند زیرساخت های انتقال انرژی موجود را مختل کند.
  4. یک رویکرد “برازنده” برای کربن زدایی در نظر بگیرید – تأثیرات را تا حد امکان گسترده در نظر بگیرید.
  5. منابع انرژی را در کشورهای در حال توسعه محدود نکنید.
  6. افزایش تمرکز بر توسعه و ارائه پاسخ‌های جایگزین – توانایی بالقوه برای مقیاس‌بندی روش‌های تولید و تحویل برق مانند انرژی هسته‌ای را در نظر بگیرید.

هر دو به این نتیجه رسیدند که کاهش خطر آب و هوا نیازمند اراده سیاسی، بررسی دقیق و رویکرد فنی بهبود یافته برای سیاست انرژی است.

کونین پیشنهاد کرد: «ما باید یاد بگیریم که در یک جامعه قطبی شده به طور منطقی با خطرات آب و هوایی برخورد کنیم.

حضار از هر دو سخنران سؤالاتی در مورد تأثیرات روی گونه های غیر انسانی پرسیدند («ما نمی دانیم، اما باید،» هر دو به اشتراک گذاشتند). همجوشی هسته ای (کونین پیشنهاد کرد: «تریتیوم کافی برای مقیاس مؤثر توسعه گسترده انرژی مبتنی بر همجوشی وجود ندارد؛ شاید 30 تا 40 سال آینده»). و در چارچوب مرزهای سیاره ای امانوئل گفت: “علم خوبی در این فضا در جریان است و من کنجکاو هستم که ببینم به کجا می رود.”

برن پس از آن گفت: «رویداد یک موفقیت بزرگ بود. حضار درگیر بودند و ترکیب خوبی از اساتید و دانشجویان وجود داشت.»

اسکو اضافه کرد: «یک چیز شگفت‌انگیز این بود که کونین و امانوئل هر دو طرفدار باد و خورشید بودند. [especially since] این ایده که ما باید به هر دو حرکت کنیم مطمئناً در هوا وجود دارد.»

گفتگوهای بیشتر

دومین رویداد از سری سخنرانان که در اوایل این ماه برگزار شد، “آیا فمینیسم پیشرفت کرده است؟” با مری هرینگتون، نویسنده کتاب فمینیسم در برابر پیشرفت، و آن مک کانت، استاد تاریخ در MIT بود. بحث بیشتر برنامه ریزی شده برای بهار 2024 پاسخ بهداشت عمومی به کووید-19 را پوشش خواهد داد.

بحث‌های مجموعه سخنران به‌عنوان قسمت‌های ویژه در «مبارزه خوب»، پادکستی که توسط یاشا مونک، دانشمند علوم سیاسی دانشگاه جان هاپکینز برگزار می‌شود، نمایش داده می‌شود.

پروژه گفتمان مدنی تا حدودی با تأمین مالی از سوی این سازمان امکان پذیر شده است بنیادهای آرتور وینینگ دیویس و همکاری بین بخش تاریخ MIT و رقابتبرنامه ای با رویکردی یکپارچه و بین رشته ای برای مطالعه برخی از جالب ترین سوالات بشریت.

ابتکار گفتمان مدنی دو جزء دارد: یک سری سخنران برای جامعه MIT و کارگاه‌هایی که دانشجویان می‌توانند در مورد آزادی بیان بحث کنند و مهارت‌هایی را برای مشارکت موفقیت‌آمیز در گفتمان مدنی توسعه دهند.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا