در شکل گیری حافظه های بلند مدت، سلول های عروقی بسیار مهم هستند. – محقق علمی

تحقیقات روی خاطرات بلندمدت تا حد زیادی بر نقش نورون ها – سلول های عصبی مغز – متمرکز شده است. با این حال، در سال های اخیر دانشمندان کشف کرده اند که انواع دیگر سلول ها نیز برای شکل گیری و ذخیره حافظه حیاتی هستند.
یک مطالعه جدید منتشر شده در نوروننقش حیاتی سلولها در سیستم عروقی – معروف به پریسیتها – را در شکلگیری خاطرات طولانیمدت رویدادهای زندگی – خاطراتی که در بیماریهایی مانند بیماری آلزایمر از بین میروند، آشکار میکند. این تحقیق که توسط دانشمندان علوم اعصاب در دانشگاه نیویورک انجام شد، نشان میدهد که پریسیتها که به دور مویرگها – رگهای خونی کوچک بدن – میپیچند، در هماهنگی با نورونها کار میکنند تا از شکلگیری خاطرات بلندمدت اطمینان حاصل کنند.
کریستینا آلبرینی، استاد مرکز علوم عصبی دانشگاه نیویورک و نویسنده اصلی این مقاله میگوید: «ما اکنون درک بهتری از مکانیسمهای سلولی داریم که به خاطرات اجازه میدهند تا شکلگیری و ذخیره شوند. “این مهم است زیرا درک همکاری بین انواع مختلف سلول به ما کمک می کند تا درمان هایی را با هدف رسیدگی به اختلالات مرتبط با حافظه پیش ببریم.”
بنجامین بسیر، سرپرست تیم تحقیق، توضیح میدهد: «این کار نقاط مهمی را بین عملکرد تازه کشفشده پریسیتها در حافظه و مطالعات قبلی که نشان میدهد پریسیتها در چندین بیماری تخریبکننده عصبی، از جمله بیماری آلزایمر و سایر دمانسها از بین میروند یا دچار نقص میشوند، مرتبط میکند». مرکز علوم عصبی دانشگاه نیویورک

پری سیت ها به حفظ یکپارچگی ساختاری مویرگ ها کمک می کنند. به طور خاص، آنها میزان جریان خون به مغز را کنترل میکنند و نقش کلیدی در حفظ سدی دارند که از نشت پاتوژنها و مواد سمی به خارج از مویرگها و به بافت مغز جلوگیری میکند.
این کشف در یک گزارش جدید گزارش شده است نورون مقاله ای درباره اهمیت پری سیت ها در حافظه بلندمدت به این دلیل منتشر شد که آلبرینی، بسیر، کیران پاندی و همکارانشان در حال بررسی نقش فاکتور رشد شبه انسولین 2 (IGF2) بودند، پروتئینی که پس از یادگیری در مناطق مغز افزایش می یابد. هیپوکامپ، و نقش مهمی در شکل گیری و ذخیره خاطرات دارند.
آنها دریافتند که بالاترین سطوح IGF2 در سلولهای مغز هیپوکامپ از سلولهای عصبی یا سلولهای گلیال یا سایر سلولهای عروقی ناشی نمیشود، بلکه از پریسیتها میآید.
بنابراین، وجود IGF2 در پریسیتها این سوال را مطرح میکند: این چه ارتباطی با حافظه دارد؟
دانشمندان مجموعهای از آزمایشهای شناختی را با استفاده از موشها انجام دادند و رفتار آنهایی را که دارای پریسیتهایی هستند که IGF2 تولید میکنند و آنهایی که تولید نمیکنند، مقایسه کردند. با حذف ظرفیت تولید IGF2 در برخی، محققان می توانند اهمیت پری سیت ها و IGF2 را در فرآیندهای عصبی جدا کنند.
در این آزمایشها، موشها تحت یک سری آزمایشهای حافظه قرار گرفتند – یادگیری ارتباط دادن یک شوک پا سبک با زمینهای خاص یا یادگیری شناسایی اشیاء قرار داده شده در یک مکان جدید.
نتایج آنها نشان داد که تولید IGF2 توسط پریسیتها در هیپوکامپ با رویداد یادگیری افزایش یافت. به طور خاص، این افزایش در IGF2 پری سیتیک در پاسخ به فعالیت عصبی رخ می دهد و یک عمل هماهنگ عصبی-پری سیتیک را آشکار می کند. علاوه بر این، نشان داده شده است که IGF2 تولید شده توسط پریسیتها برای تأثیرگذاری بر پاسخهای بیولوژیکی نورونهایی که برای حافظه حیاتی هستند، بازمیگردد.
پاندی، محقق فوق دکترا در مرکز علوم اعصاب در نیویورک خاطرنشان می کند: IGF2 تولید شده توسط پری سیت ها و عمل بر روی نورون ها از این ایده پشتیبانی می کند که یک واحد عصبی- عروقی پاسخ های عصبی و همچنین عملکردهای سد خونی را تنظیم می کند و ممکن است پیامدهایی برای آسیب مغزی و التهاب داشته باشد. دانشگاه.
آلبرینی خاطرنشان می کند: “همکاری بین نورون ها و پری سیت ها برای اطمینان از شکل گیری خاطرات طولانی مدت ضروری است.” “تحقیق ما بینش جدیدی در مورد بیولوژی حافظه ارائه می دهد – اگرچه تحقیقات بیشتری برای درک بیشتر نقش پری سیت ها و عروق در حافظه و اختلالات آن مورد نیاز است.”
تصویر: Eltobgy.
برای خبرنامه Daily Dose ثبت نام کنید و بهترین اخبار علمی صبحگاهی را از سراسر وب دریافت کنید که مستقیماً به صندوق ورودی شما تحویل داده می شود؟ به آسانی صبح یکشنبه است.
در حال پردازش…
موفق باشید! شما در لیست هستید.
اوه! خطایی روی داد و نتوانستیم اشتراک شما را پردازش کنیم. لطفا صفحه را مجددا بارگذاری کنید و دوباره تلاش کنید.


