مقالات

تصاویر جدید نشان می دهد که نپتون و اورانوس واقعاً چه شکلی هستند


نپتون به‌خاطر آبی‌های عمیق و سبزهای اورانوس معروف است – اما یک مطالعه جدید نشان داده است که این دو غول یخی در واقع از نظر رنگی بسیار نزدیک‌تر از آن چیزی هستند که معمولاً تصور می‌شود.

رنگ صحیح سیارات با استفاده از تحقیقاتی به رهبری پروفسور پاتریک ایروین از دانشگاه آکسفورد که امروز در ماهنامه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شد تأیید شد.

او و تیمش دریافتند که هر دو جهان در واقع سایه مشابهی از آبی مایل به سبز دارند، علیرغم این باور رایج که نپتون لاجوردی عمیق است و اورانوس فیروزه ای کم رنگ است.

ستاره‌شناسان مدت‌هاست می‌دانستند که بیشتر تصاویر مدرن این دو سیاره به‌طور دقیق رنگ واقعی آن‌ها را منعکس نمی‌کنند.

این تصور غلط به این دلیل به وجود می آید که تصاویر گرفته شده از این دو سیاره در قرن بیستم – از جمله توسط ماموریت وویجر 2 ناسا، تنها فضاپیمایی که از کنار این دنیاها عبور می کند – تصاویر را با رنگ های مختلف ضبط می کند.

تصاویر تک رنگ بعداً برای ایجاد تصاویر رنگی ترکیبی مجدداً ترکیب شدند، که همیشه برای دستیابی به یک تصویر رنگی “واقعی” متعادل نبودند و – به ویژه در مورد نپتون – اغلب “بیش از حد آبی” ساخته می شدند.

علاوه بر این، تصاویر اولیه وویجر 2 از نپتون در مقایسه با بهتر نشان دادن ابرها، رگه ها و بادهایی که نمای مدرن ما از نپتون را شکل می دهند، بسیار بهبود یافته است.

پروفسور ایروین گفت: “اگرچه تصاویر آشنای وویجر 2 از اورانوس به شکلی نزدیک به رنگ “واقعی” منتشر شد، اما تصاویر نپتون در واقع کشیده و تقویت شدند و بنابراین به طور مصنوعی بیش از حد آبی شدند.

اگرچه رنگ اشباع مصنوعی در آن زمان در میان دانشمندان سیاره‌شناسی شناخته شده بود – و تصاویر با شرح‌هایی در توضیح آن منتشر شدند – این تمایز با گذشت زمان از بین رفته است.

“با اعمال مدل خود بر روی داده های اصلی، ما توانستیم دقیق ترین نمایش رنگ نپتون و اورانوس را بازیابی کنیم.”

در مطالعه جدید، محققان از داده‌های طیف‌نگار تصویربرداری تلسکوپ فضایی هابل (STIS) و نقشه‌بردار طیف‌سنجی چند واحدی تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا (MUSE) استفاده کردند. در هر دو ابزار، هر پیکسل یک طیف پیوسته از رنگ ها است.

این بدان معنی است که مشاهدات STIS و MUSE می توانند به طور واضح پردازش شوند تا رنگ واقعی مرئی اورانوس و نپتون را تعیین کنند.

محققان از این داده ها برای متعادل کردن مجدد تصاویر رنگی ترکیبی که توسط دوربین وویجر 2 و همچنین دوربین میدان وسیع 3 تلسکوپ فضایی هابل (WFC3) ثبت شده است، استفاده کردند.

این نشان داد که اورانوس و نپتون در واقع یک سایه آبی مایل به سبز هستند. تفاوت اصلی این است که نپتون دارای یک رنگ آبی اضافی است که مدل می گوید به دلیل لایه نازک تری از مه در این سیاره است.

این تحقیق همچنین به این معمای دیرینه پاسخ می دهد که چرا رنگ اورانوس در طول 84 سال گردش خود به دور خورشید کمی تغییر می کند.

نویسندگان پس از مقایسه تصاویر غول یخی با اندازه گیری روشنایی آن که توسط رصدخانه Lowell در آریزونا از سال 1950 تا 2016 در طول موج های آبی و سبز ثبت شده بود، به نتیجه رسیدند.

این اندازه‌گیری‌ها نشان داد که اورانوس در انقلاب‌های خود (یعنی تابستان و زمستان)، زمانی که یکی از قطب‌های سیاره به سمت ستاره ما می‌رود، کمی سبزتر به نظر می‌رسد. اما در طول اعتدال – زمانی که خورشید بالای استوا قرار دارد – رنگ کمی آبی‌تر دارد.

بخشی از دلیل این امر این است که اورانوس چرخشی بسیار غیرعادی دارد.

این سیاره عملاً در طول مدار خود تقریباً در کنار خود می چرخد، به این معنی که در زمان انقلاب سیاره، قطب شمال یا جنوب تقریباً مستقیماً به خورشید و زمین اشاره می کند.

به گفته نویسندگان، این مهم است، زیرا هر گونه تغییر در بازتاب نواحی قطبی تاثیر زیادی بر روشنایی کلی اورانوس زمانی که از سیاره ما مشاهده می‌شود، خواهد داشت.

چیزی که اخترشناسان کمتر در مورد آن روشن بوده اند این است که چگونه یا چرا این انعکاس متفاوت است.

این امر باعث شد تا محققان مدلی بسازند که طیف نواحی قطبی اورانوس را با مناطق استوایی آن مقایسه کند.

مشخص شد که نواحی قطبی در طول موج‌های سبز و قرمز نسبت به طول موج‌های آبی بازتاب بیشتری دارند، تا حدی به این دلیل که متان جذب‌کننده قرمز تقریباً نصف فراوانی در نزدیکی قطب‌ها نسبت به استوا است.

با این حال، این برای توضیح کامل تغییر رنگ کافی نبود، بنابراین محققان یک متغیر جدید به شکل یک “هود” از مه یخ که به تدریج غلیظ می شود، که قبلا در تابستان مشاهده شده بود، به مدل اضافه کردند، یک قطب نور خورشید به عنوان سیاره. از اعتدال به انقلاب حرکت می کند.

ستاره شناسان فکر می کنند که این احتمالاً از ذرات یخ متان تشکیل شده است.

وقتی ذرات یخ در این مدل شبیه‌سازی می‌شوند، بازتاب را در طول موج‌های سبز و قرمز در قطب‌ها افزایش می‌دهند و توضیحی برای سبزتر بودن اورانوس در انقلاب ارائه می‌دهند.

پروفسور ایروین گفت: این اولین مطالعه ای است که یک مدل کمی را با داده های تصویربرداری مطابقت می دهد تا توضیح دهد که چرا رنگ اورانوس در طول مدارش تغییر می کند.

بنابراین، ما نشان دادیم که اورانوس در زمان انقلاب سبزتر است، زیرا مناطق قطبی دارای فراوانی متان کمتری هستند، اما همچنین ضخامت بیشتری از ذرات یخ متان در حال پراکندگی را افزایش می‌دهند.

دکتر هایدی همل از انجمن دانشگاه‌ها برای تحقیقات در نجوم (AURA) که دهه‌ها را صرف مطالعه نپتون و اورانوس کرده است اما در این تحقیق مشارکتی نداشته است، گفت: “درک نادرست از رنگ نپتون و همچنین تغییرات غیرعادی در رنگ اورانوس، ده‌ها سال است که ما را آزار داده است. این مطالعه جامع باید در نهایت به هر دو مشکل پایان دهد.»

غول های یخی اورانوس و نپتون همچنان مقصدی جذاب برای کاشفان روباتیک آینده هستند که بر اساس میراث وویجر در دهه 1980 ساخته شده اند.

پروفسور لی فلچر، دانشمند سیاره‌شناسی در دانشگاه لستر و یکی از نویسندگان این مطالعه جدید، می‌گوید: «ماموریت کاوش در منظومه اورانوس – از جو فصلی عجیب آن گرفته تا مجموعه‌های متنوع حلقه‌ها و قمرها – اولویت بالایی دارد. برای آژانس های فضایی در دهه های آینده.”

با این حال، حتی یک کاوشگر سیاره‌ای با عمر طولانی، در مدار اورانوس، تنها یک عکس فوری کوتاه در هر سال از اورانوس می‌گیرد.

“مطالعات مبتنی بر زمین مانند این، که نشان می دهد چگونه ظاهر و رنگ اورانوس در طول دهه ها در واکنش به عجیب ترین فصول در منظومه شمسی تغییر کرده است، برای قرار دادن یافته های این ماموریت آینده در زمینه گسترده تر آنها حیاتی خواهد بود.” پروفسور فلچر افزود.



Source link

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا