مقالات

این تیم پازل چند دهه فیزیک آبپاش معکوس را حل می کند.


محققان یک معمای دیرینه فیزیک به نام مشکل آبپاش فاینمن را حل کرده اند.

مشکل اینجاست: آبپاش معکوس – جایی که آب به جای خروج از دستگاه به دستگاه جریان می یابد – چگونه کار می کند؟

تیمی از ریاضیدانان از طریق مجموعه ای از آزمایشات دریافته اند که چگونه سیالات جاری نیرو اعمال می کنند و ساختارها را حرکت می دهند و در نتیجه پاسخ یک معمای چند دهه را نشان می دهند.

لیف ریستروف، دانشیار مؤسسه علوم ریاضی دانشگاه نیویورک و نویسنده ارشد مقاله توضیح می‌دهد: «مطالعه ما با ترکیب آزمایش‌های آزمایشگاهی دقیق با مدل‌سازی ریاضی که نحوه عملکرد اسپرینکلر معکوس را توضیح می‌دهد، مشکل را حل می‌کند.

ریستروف می گوید: «ما دریافتیم که آبپاش معکوس هنگام جذب آب و همچنین هنگام بیرون ریختن آن در جهت معکوس یا مخالف می چرخد ​​و دلیل آن ظریف و تعجب آور است.

در حین چرخش، سبز رنگ آب از آبپاش بیرون می آید و دایره ای سبز رنگ روی پس زمینه سیاه ایجاد می کند.
این عکس نشان می دهد که چگونه رنگ فلورسئین از آبپاش هنگام چرخش در حالت رو به جلو خارج می شود. (اعتبار: NYU Applied Mathematics Laboratory)

ریستروف می افزاید: «یک آبپاش معمولی یا «جلو» شبیه موشک است که با شلیک جت ها رانده می شود. اما آبپاش معکوس مرموز است زیرا آبی که در آن مکیده می شود اصلا شبیه جت نیست. ما متوجه شدیم که راز در داخل آبپاش پنهان است، جایی که در واقع جت هایی وجود داشت که حرکات مشاهده شده را توضیح می داد.

این تحقیق پاسخی به یکی از قدیمی ترین و دشوارترین مسائل فیزیک می دهد مایعات. و در حالی که ریستروف اذعان می‌کند که درک نحوه عملکرد آبپاش معکوس فواید کمی دارد – او می‌گوید: «نیازی به «لحیم‌زدایی» چمن‌ها نیست، یافته‌ها به ما در مورد فیزیک زیربنایی و اینکه آیا می‌توانیم روش‌های مورد نیاز برای طراحی را بهبود ببخشیم، می‌آموزیم. وسایلی که از سیالات جاری برای کنترل حرکات و نیروها استفاده می کنند.

برنان اسپرینکل، استادیار دانشکده معادن کلرادو و یکی از نویسندگان مقاله، خاطرنشان می کند: «ما اکنون درک بسیار بهتری از موقعیت هایی داریم که در آن جریان سیال در ساختارها می تواند باعث حرکت شود. ما فکر می‌کنیم این روش‌هایی که در آزمایش‌های خود استفاده کردیم برای بسیاری از کاربردهای عملی شامل دستگاه‌هایی که به جریان هوا یا آب پاسخ می‌دهند، مفید خواهد بود.»

مشکل آبپاش فاینمن معمولاً به عنوان یک آزمایش فکری برای نوعی از آبپاش چمن‌زنی است که وقتی سیالی مانند آب از لوله‌های S شکل یا بازوهایش خارج می‌شود، می‌چرخد. این سوال می پرسد که اگر مایع از طریق دست ها به داخل مکیده شود چه اتفاقی می افتد: آیا دستگاه می چرخد، در چه جهتی و چرا؟

این مشکل با پیشگامان فیزیک مرتبط است، از ارنست ماخ، که این مسئله را در دهه 1880 مطرح کرد تا برنده جایزه نوبل، ریچارد فاینمن، که روی آن کار کرد و آن را از دهه 1960 تا 1980 رایج کرد. از آن زمان، مطالعات متعددی در مورد نتیجه و فیزیک زیربنایی به بحث گذاشته شده است – تا به امروز، خود را به عنوان یک مشکل باز در فیزیک و مکانیک سیالات کتاب های درسی

برای حل مشکل آبپاش معکوس، Ristroph، Sprinkle و همکارانشان، Kaizhe Wang، دانشجوی دکترای NYU در زمان مطالعه، و Mingxuan Zuo، یک دانشجوی فارغ التحصیل نیویورک، دستگاه های اسپرینکلر سفارشی ساختند و آنها را در آب غوطه ور کردند. دستگاهی که آب را با نرخ های کنترل شده وارد یا خارج می کند. برای اینکه دستگاه بتواند آزادانه در پاسخ به جریان بچرخد، محققان نوع جدیدی از یاتاقان های چرخشی با اصطکاک بسیار پایین ساختند. آنها همچنین آبپاش را به گونه ای طراحی می کنند که به آنها امکان نظارت و اندازه گیری نحوه جریان آب در خارج، داخل و از طریق آن را می دهد.

ریستروف توضیح می دهد: «این کار قبلاً هرگز انجام نشده بود و کلید حل مشکل بود.

برای مشاهده بهتر فرآیند پاشش معکوس، محققان رنگ‌ها و ریزذرات را به آب اضافه کردند که توسط لیزر روشن می‌شدند و جریان‌ها را با استفاده از دوربین‌های پرسرعت ثبت کردند.

نتایج نشان می دهد که آبپاش معکوس بسیار آهسته تر از نمونه معمولی می چرخد ​​- حدود 50 برابر کندتر – اما مکانیسم ها اساسا مشابه هستند. یک آبپاش جلوی معمولی به عنوان یک نسخه چرخان از یک موشک عمل می کند که توسط یک جت آب که از بازوها خارج می شود، کار می کند. آبپاش معکوس با شلیک جت های خود در داخل محفظه ای که بازوها به هم می رسند به عنوان یک “موشک از داخل به بیرون” عمل می کند. محققان دریافتند که دو جت داخلی با هم برخورد می کنند اما دقیقاً رو به رو به هم نمی رسند و مدل ریاضی آنها نشان می دهد که چگونه این اثر ظریف نیروهایی ایجاد می کند که آبپاش را در جهت مخالف می چرخاند.

این تیم این پیشرفت را به طور بالقوه برای استفاده از منابع انرژی سازگار با آب و هوا مفید می داند.

ریستروف می‌گوید: «منابع انرژی فراوان و پایداری در اطراف ما جریان دارد – باد در جو ما، و همچنین امواج و جریان‌ها در اقیانوس‌ها و رودخانه‌های ما.» “پیدا کردن چگونگی برداشت این انرژی یک چالش بزرگ است و ما را به درک بهتر فیزیک نیاز دارد. مایعات“

تحقیق در مجله ظاهر می شود نامه معاینه فیزیکی.

بنیاد ملی علوم از این کار حمایت کرد.

منبع: NYU



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا